К О М У Н И К А Ц И И

Супер е видеово, ама не успеав веднаш да создадам позитивна слика за човекот, затоа што отидов на неговиот блог Identity 2.0 и водов дека потпишал договор да работи за Microsoft :)

Да го одржам празничново темпо на постирање, еве едена краток пост за да не се пропушти оваа (некому) важна информација.

Според податоците пренесени преку најрелевантниот извор кога станува збор за бесплатни весници, Piet Bakker, аворот на Newspaper Innovation изминатава година бесплатните весници бележат најмал глобален раст од само 2%.

Деталите се тука: 2008: 2% circulation growth. Како што се гледа пад има само во Европа.

Чувам едно десетина отворени табови во Лисицава од лани. Никако да најдам време и прикладна структура за пост кој ќе чепне под површината на уште еден „феномен” на социјалните медиуми. Да, де за Twitter мислам, нели од насловот се гледа.

Структура некоја посебна за постов повторно не смислив, па затоа ќе нафрлам некои работи така групирани по малку.

Твитер е крајно едноставен сервис а сепак кога некој ќе ме праша што е тоа или кога ќе ми рече: ја не го контам, тешко ми е вака на суво да му појаснам каде е штосот и за што служи. И насловот кажува, твитам и во свое име и професионално. Можам да почнам да набројувам еден куп алатки и примени на Твитер, ама ако не си влезен во филмот ништо нема да ти има логика.

А колку тоа Македонци се влезени во филмот?

Според некои груби Google пребарувања дополнети со некои Твитер сервиси излегува дека нема повеќе од 200 македонски твитери. Од нив од прилика половина не се активни што значи бројката може да се заокружи на оптимистички 100-тина активни мк-витери. Ако грешам, или ако имаш подобра статистика, сподели, ќе преправам.

Добро, тие се оние што знаат што е сервисов и што може. Ајде малку за оние кои не одвоиле некоја минута повеќе за да му влезат во шема.

Што е Твитер?

Тоа е сервис кој овозможува брзо објавување на куси пораки (скоро како смс пораки). Овие пораки ги читаат оние корисници кои одлучиле да те читаат. Може да објавувате пораки од преку нивниот сајт, преку некој трет сервис, но и од мобилен. И толку.

Е, ама откако ќе напишеш нешто, конверзацијта започнува. Споделувањето исто така. Твојот твитер ѕид се претвора во групен чет прозорец на кој поголем број корисници дискутираат, разменуваат, се надополнуваат, истражуваат и ред други работи.

Ако ова не е доволно прочитај го текстот објавен кон крајот на јули 2008 во Нова Македонија: Сите на „Твитер“! или оној на It.com.mk: Twitter целосен водич (задолжително).

Не звучи прифатливо?

Ајде по ред. Многумина ми рекле, „А бе знам што е, ама не се наоѓам јас таму. Не гледам фајде. Идиотски ми е“. За сите нив еве една неизбежна листа :) по урнек на 5-те фази на блогирањето, еве 5 фази на прифаќање на Твитер.

Да бидам искрен и јас додека немаше локалци на сервисов ич не му посветував време. Не ми беше интересен зошто немаше со кога да тераш муабет. Сега е друго. Главната мотивација е тука, има локални дискусии, но од друга страна пак сега кога сервисов ми влезе во дневната рутина следам и еден куп други луѓе. Луѓе кои можам брзо и лесно да ги следам, што тие читаат, работат, препорачуваат и сл. Истите тие можам многу лесно и брзо да ги искомуницирам. Верувај, на меил веќе скоро никој и да не одговара.

Зошто Твитер?

Хм, ич не ми се одговара на прашањево. Секогаш кога зборувам за некој сервис се обидувам да кажам што може и за што најчесто јас го користам, ич не сакам да предодредувам зошто некој би требало или не би требало да го користи. Мислам дека е подобро секој да си најде своја мотивација и употребна вредност во секој сервис, не само Твитер. Само така ќе почувствува реална потреба да го користи.

Башка, фино си ја сработи таа тема Дамјан на It.com.mk. Еве извадоци од таму, ама не заборавај да кликнеш и да прочиташ: Зошто Twitter?

- За да се поврзам со луѓе со слични интереси, да разменуваме идеи и да следам се она што се случува во светот денес. - Димитар

- Го користам Twitter за брза размена на куси пораки и идеи, оставање по некој корисен линк и пренесување на впечатоци од одредени настани во живо. - Сеад

- Користам Twitter секој ден затоа што е пасивна форма на ИМ - во контакт си, но немораш да седиш пред ПЦ цело време. - Мартин

Ако ова не е доволно, а верувај не е доволно, трк кај Jey Rosen кој собира одговори на ова прашање за да напише текст за Твитер: Help Me Explain Twitter to Eggheads

Омилени Твитери?

Секако ова е личен избор, резултат на моите критериуми. Ги сакам твитовите на Howard Rheingold, Jeton, Владо, Сеад и уште некои.

А ти? Твиташ? Зошто (да)/ (не)? Кои се твоите омилени твитери?

Што? Уште мислиш дека рекалама е единствениот и најдобар начин да комуницираш со потенцијалните купувачи? Па, добро ДА, до некаде имаш право, ама ако не живееш во современов Интернет свет, каде реклами има на претек.

Стварно, на Отворената дискусија се спомнуваа рекламите, и блокерите за рекламите како опција на Firefox, се збореше и за креативно огласување. Претпоставувам дека општиот заклучок беше дека сите се обидуваат да ги избегнат или да ги игнорираат. Но тоа е така кога реклами се појауваат онаму каде никој не ги сака и континуирано се обидуваат да го сменат фокусот на публиката.

Во една интересна дискусија на една група на LinkedIn каде беше побарано искуство за ефективност на реклами во социјални мрежи. Таму преку еден коментар на Axel Schultze (пионер во Social Networks) налетав на Cease Advertising. Тоа е иницијатива започната од луѓе од фелата кои увиделе дека класичново рекламирање (т.е. комуницирање на релација бизнис-потрошувач) нема веќе фајде.

This community is for marketing and sales people, advertising agencies and business leaders who realize that advertising is just no longer effective. Clearly, businesses need to attract customers and prospects for their products and services. But the loud shouting “buy my product” isn’t working anymore. We need to explore alternatives. Who ever still believes that we are attractive to new customers with mail shots, cold calls and overwhelming advertising need to wake up NOW. This community is developing those alternatives, in part already practicing them. It’s about our customers AND our economy.

Ако си го приметил тоа што и тие, трк зачлени се во групава и пробај да бидеш меѓу првите кои ќе носат промени. Јас се зачленив и не бев многу воодушевен. Релативно нова е, и доста празна. Сепак тоа не зачи дека идеата е лоша.

Колку што успеав на кратко да сфатам изгледа решението го гледаат во социјалните медиуми и во нивното „паметно” искорисутвање. А и во дискусијата на LinkedIn од каде ми тргна мене муабетов повторно се сведе заклучокот на исто.

Денешниот маркетинг е КОНВЕРЗАЦИЈА. Денес не се прават еднонасочни реклами кои треба да го прекинат и нарушат движењето на публиата, денес се разменуваат информации, се користат постоечките бази и е градат паметни апликаци врз она што веќе постои.

Конфузен сум. Добро, знам, се извинувам. Го преправав постов неколку пати, може и да сум утнал нешто. Но ако не ти е јасно каде и како грешат денес компаниите, еве едно пригодно видео кое е далеку појасно од мојот пост.

Видеото е реклама за Microsoft Digital Advertising Solutions, повеќе детали тука.

Во неколку преписки и разговори францускиот книжевник Алберт Ками (Albert Camus) им се обраќа на своите пријатели со идеја да почне да печати весник. Но, според неговите планови, тој весник никако не би бил како вообичаените печатени весници од неговото време.

Според идеите на Ками, овој весник би излегувал неколку часа откако во продажба ќе отидат сите други весници и би пишувал за самите весници, за што тие пишуваат, како пишуваат, кој новинар со каква агенда ја напишал својата најнова статија, додека самата редакција според утврдени формули би пресметувала процент на вистина во самите весници.

Изгледа помалку наивно од оваа перспектива, но самата идеја доловува една тема кој е важна во извонредна смисла и во нашиве транзициско-интегративни времиња. Никој повеќе не ги анализира медиумите на дневна, содржајна, свежа форма, на оној начин кој ќе ви помогне да ги декодирате спиновите, дезинформациите, шпекулациите, л’жгите, клеветењето и слични доминирачки аномалии на нашиот медиумско-комуникациски систем.

Новинарите не го прават тоа, мошне ретко, од јасна причина што не сакаат да ги откриваат „дриблинзите“ на својата професија, академско-интелектуалната елита има побитни работи од ова (на пример тезгарење по разни факултети), влијанието на регулаторите се сведува на формални соопштенија, апели и слично. Тука некаде завршува приказната. Тук и там ќе се појави по некој научен труд, но прилично застрен во однос на својата актуелност, и тоа е тоа. Сите знаеме деке крупни работи не се во ред, сите сме скептици, но на содржинско ниво на дневен план сѐ останува на истото.

Свеста за медиумско образование во едукативниот систем се развива пребавно.

Во земји како нашава идејата на Ками би била извонредно решение, како крајна мера и очајнички обид да се раздвижи критичката свест на јавноста.

За среќа новите медиуми и платформи им даваат на самите корисници и простор и поттик да го прават тоа неформално, и може да се каже дека на тој план нештата се најразвиени и најсветски, ако сакате.