photo by Scott Ableman @flickr
Веќе некое време не чувствувам потреба да носам фото апарат кога одам на концерт или некој друг настан. Не чувствувам потреба зошто знам дека нема да имам мотивација или услови да направам некоја квалитетна фотографија но најмногу од се не носам зошто знам дека наместо да уживам во настанот јас ќе уживам во создавањето на материал кој подоцна ќе можам полесно да го споделам.
И нормално цело време размислуваме на тоа, дури и пред да појдеме, си мислиме како и со кого ќе го споделиме моменталното сикуство. Понекогаш ми се чини дека ако не споделиш со некој кој не е таму исто (демек) ко да не си бил/уживал.
photo by ames Cridland @flickr
На следиот голем настан, концерт или слично погледнете наоколу колку од луѓето се со своите (високо кренати) телефони во рака. Помислете си дали и тие не го следат настанот што се случува пред нив низ малите екрани со луда резолуција и невидени милиони бои?
Благодарение на Новица, еве едно кратко но слатко видео од TED кое се однесува токму на овој феномен.
Доколку те бендиса видеово, појди на Кајмакот и кликни еден глас.
Јас се обидувам да си ја зачувам способноста на мојов мозок да памти искуства, визуелни аудио и сл. Фотографии и аудио записи ќе гледам подоцна, да не велам дека не треба да се забележува ништо, ама сепак, не треба да заборавиме дека личното доживување е прво за себе после за другите.
Може ќе те интересира:
Започна #LeWeb10
Кој тоа нас не информира на интернет?
iPad и светот потоа
Развојот на новинската индустрија, во туѓи раце
Од новица 11 April, 2009 - 7:28 pm
Дигиталните технологии и обезличувањето на искуството: http://novica.softver.org.mk/node/222
:)
Од Dare 25 April, 2009 - 10:51 am
Супер содржина и порака…и супер блог.
Камо среќа повеќево Македонци да се интересираа за вакви содржини отколку за најновото што и се десило на Лохан или Каролина.
But…како и да е продолжете со супер содржините :)