Media & Marketing Blog

Третиот бран и Крејмер

Алвин Тофлер (Alvin Toffler) е американски писател и футуролог (што е малку поважно за мојава приказна од писателството 🙂 кој во својата книга „The Third Waveја објавува својата теорија за идниот развој на модерното општество и фазите низ кои тоа минува. Накусо кажано, тој го глeда општеството како систем кој поминува низ три фази: земјоделска, индустриска и пост-индустриска. Третата фаза, според него е всушност е денешната, најдоцната или нашиот тековен период на информатичко општество, дигитално-комуникациска револуција и слично. Третата фаза се одликува со диверсификација (ширење на разновидноста) и општетсво засновано на знаење и информации. Може да се каже дека неговите футуристички проекции се оствариле во прилична мера.

Токму во оваа книга тој го употребува помот „prosumers“ (producers+consumer=prosumer) и го објаснува

Козмо Крејмер

како целосно бришење на разликата помеѓу оние кои ја создаваат содржината и оние кои ја следат во медиумите. Со други зборови разликата помеѓу авторот и публиката се губи. Публиката станува автор, авторите воедно се и публика, со што се комплетира кругот на продукција во пост-индустриското општество.

Иако овде идејата е најелаборирана, вистина е дека таа има своја претходна историја, за која во најмала рака се заслужни Меклуан и Нуит (Marshall McLuhan, Barrington Nevitt) во „Take Today“ (1972), Умберто Еко во „Opera Aperta“, како и мене најдрагиот, теоријата на Козмо Крејмер (Cosmo Kramer) од комедијата „Сајнфелд“ (Seinfeld). Крејмер својата идеја, која е генијална само за него, додека другите му се исмеваат и го сметаат за „неточен“ ја лансира во две епизоди (Male Unbonding, The Couch) од втората и шестата сезона. Имено, неговата идеја се состои во тоа да отвори пицерија во која гостите сами ќе си ја прават својата пица. Или според Крејмера, доаѓаш да нарачаш, ти даваат едни фини ракавички и имаш на маса состојки и ти фино-лепо, засукуваш ракавите и сам си ја правиш пицата. Генијално! Можеби во гастрономска смисла и не е така примамливо, но како метафора за Интернет 2 е речиси совршено.

4 коментари на “Третиот бран и Крејмер”

  1. Марија

    Го обожавам Крејмер. Одличен пример. 🙂

  2. sead93

    Супер 🙂 еве го и транскриптот од сцената, што вака пак асоцира на некои интернет дебати за цензура 🙂

    Kramer and Poppie in the kitchen of the restaurant, making the first 'test pizza.'

    KRAMER (in a chef's hat and apron): See, anybody can do this.

    POPPIE: Use your wrist! It's all in the wrist. Not too high!

    KRAMER (puts the dough on the counter): Alright, put a little sauce on here… Some cheese…

    POPPIE: Not too much!

    KRAMER: And…cucumbers!

    POPPIE: Wait a second…what is that?

    KRAMER: It's cucumbers.

    POPPIE: No, no. You can't put cucumbers on a pizza.

    KRAMER: Well, why not? I like cucumbers.

    POPPIE: That's not a pizza. It'll taste terrible.

    KRAMER: But that's the idea, you make your own pie.

    POPPIE: Yes, but we cannot give the people the right to choose any topping they want! Now on this issue there can be no debate!

    KRAMER: What gives you the right to tell me how I would make my pie?

    POPPIE: Because it's a pizza!

  3. darko156

    Закон, и јас сакам, може даваат попуст на колицина 🙂

Коментарите се затворени.