Ми го најави роденденов Даниел пред 3  недели, му реков дека ќе му пратам прашања, и изумив. Денес твитна дека oдговори слави 1 година, па морав планираните прашања инстатно да му ги испратам. 4 инстант прашања, и 4 инстант одговори на тема oдговори:

1. За почеток малку статистика. Може ли да ни кажеш колку активни корисници има Одговори.мк, одговри по прашање и слично?
Прво твитот на оваа тема: Мала статистика за првата година на odgovori.mk: 2310 поставени прашања, скоро 9000 одговори и 1970 регестрирани членови. – @odgovori па одговорот: По една година Odgovori.mk има во просек 150 активни корисници кои секојдневно поставуваат или пак одговараат на прашања.

2. Колку време на почетокот беше потребно за да се добие одговор на прашање, а колку е потребно сега?
Во првите денови на сајтот за да добие одговор некое прашање беа потребни неколку часа па до неколку денови, во зависност од прашањето. Но за разлика од тогаш, денес одговорите на прашањата пристигнуваат по текот на неколку минути.  На сајтот најчесто се поставуваат прашања поврзани со компјутери и интернет, технологија, а и образование.

3. Неизбежното. Дали Одговори.мк има приходи или дали во иднина ќе развива некој бизнис модел со кој би можел да стане самододржлив?
Засега нема приходи, но во текот на оваа година oдговори ќе добие мал редизајн, а со тоа ќе се развие и бизнис модел. Ќе има простор за мали банери кои нема да преовладуваат на сајтот, можно е да има спонзорирани одговори и спонзорирани зборови во вид на линк.

4. Што е на ред во TO DO листата за развој на сервисот?
Следно што треба да се очекува на сајтот е како што спомнав, поедноставен и пофункционален дизајн, ќе има опција прашањата и одговорите да се појавуваат во реално време, ќе бидат додадени профили за членовите каде што ќе можат да комуницираат меѓу себе, да стануваат пријатели, да формираат групи и сл.

Минатиот петок сосема случајно се случи првиот streetup во Македонија, а  информациите кои ги имам велат дека тоа беше првиот streeup на балканов. Јас и Дарко имавме презентација за интернет маркетинг во Тетово, а со нас дојде и Виктор затоа што после презентацијаta имавме договорено mktweetup во Тетово. На mktweetuo-от покрај нас дојдоа и тетовчаните Игор и Борче, а се случи во пицерија Форум.

На сите кои ме следат на твитер јасно им е колку сум опседнат со Foursquare, па штом влеговме во пицеријата веднаш направив check-in. Немаше ни минута кога добив СМС од еден од моите пријатели  на foursquare. Да ја скратам приказната, по неколку разменети СМС пораки со Роб тој и неговиот син Алекс се појавија во пицеријата користејќи ја гоелокацијата која ја споделив преку foursquare. И бидна првиот 4sq streetup.

Што е Foursquare?

Photo credits: http://www.flickr.com/photos/scobleizer/

Foursquare може да ви изгледа исто како веќе постоечките сервиси за социјално вмрежување како Facebook и Twitter и тоа не е чудно затоа што има слична намена и функција. Разликата е што Foursquare е локациски свесен. Оние што имаат сметка на foursquare кога ќе отидат на некое место, најчесто кафуле или ресторан се чекираат (пријавуваат) преку својот мобилен телефон користејќи една од апликациите развиени за овој сервис или мобилниот сајт.  За разлика од Facebook каде го обновуваме нашиот статус, на 4sq ја споделуваме нашата локација. Корисниците можат да оставаат препораки за местата каде што се чекираат, на пример што да се напиеш во некое кафуле и можат да ги видат препораките од другите кои биле таму. Јас на пример имам оставено препорака да се проба салепот во Ли кафе.

Foursquare има и натпреварувачки елемент, се добиваат поени за додавање на нов локал и за чекирање. Колку повеќе чекирања, толку повеќе беџови. На пример доколку се чекираш три пати во еден локал во текот на една недела го добиваш беџот „Локалец“.

Оној/онаа што има најмногу чекирање во некој локал тој/таа е „градоначалник“ на локалот. Ова е уште еден елемент на натпревар затоа што 4sq веќе има договор со некои од локалите што нудат награди за градоначалниците во форма на бесплатна пијачка или нешто друго. Има локали кои нудат и одереден попуст доколку се чекирате. За жал ваква практика кај нас сеуште нема, но овој сервис сеуште е нов на светско ниво па изгледа ќе мораме да почекаме кај нас да се придвижат работите. Оваа форма на награди во реалниот свет е нешто што Facebook и Twitter го немаат развиено на ова ниво, иако Twitter е локациски свесен а Facebook наскоро ќе стане.

Во овој пост само сакав да го претставам 4sq и да раскажам за едно интересно искуство што се случи во Тетово. За 4sq ќе пишувам уште особено за тоа како може да се користи за маркетинг, промоција, за лобирање, за невладини организации итн. Можеби на прв поглед 4sq нејасен како може да се искористи, но според Pete Cashmore тоа е следниот twitter.

Деновиве видеово ми излезе на екран повеќе од 3 пати, а срам го било, во еден таб чекаше на ред да биде погледнато. И конечно еве го изгледав вечерва. Не е долго трае скоро 14 минути, но вреди да се гледа.

Изминативе неколку месеци читав доста за темиве на кои говорат видниве луѓе во документарецов, ама баш и не гледам причина да прераскажувам уште еднаш дека интернетов зафаќа правец во кој се што е податок (data) ќе биде исправено пред предизвик да биде поврзано и поставено во некоја корисна форма која ќе ни го „олесни” животот. Доста мудрување…. ајде клик на плеј, и малку трпение зошто во последно време Vimeo не е баш од оние брзите сервиси.

Патем, автор на видеото е Kate Ray (”наскоро дипломец на Новинарство и психологија на NYU, а во моментов работи на kommons.com)

UPDATE: Видео, слики и презентацијата на Eniac – Комуникации.нет 5 години

Верувале или не, блогов овој месец полни 5 години. Токму поради тоа во следниве две недели ќе имаме краток серијал постови кои ќе се однесуваат на самиот блог. Ќе се обидеме да направиме некаков пресек и да задржиме некоја самокритичност. Забелешки примаме, а пофалби уште повеќе :)

Значи, ќе има неколку постови, едно видео и една прослава.

Постовите и видеото ќе ги читате, гледате тука, но на прославата ќе мора да учествувате. Оправдувања нема :).

Првиот пост на блогов според архивата е објавен на 20 март 2005. па затоа решивме да го поставиме месец март како месец кога ќе славиме 5 години. И токму на крајот на месецот ќе ги повикаме сите редовни и нередовни читатели, пријатели и непријатели на овој блог да дојдат на нашата скромна прослава.

Вторник. 30 март. Клуб на новинари. 19 часот.

Блогов од пред некој ден почна да заработува, но тоа е далеку од сериозна заработка, затоа ќе мора пијачките сами да си ги платите. Ние ќе частиме торта и ќе се погрижиме да не ви биде досадно. А за да не биде досадно ќе направиме промоција на еден нов сајт/сервис на кој работиме заедно со уште неколку дечки од мк твитер заедницата веќе неколку месеци. Исто така ќе донесеме и еден млад дечко кој секогаш кога  зборува јавно го бранува регионов, а кога е зад тастатура руши некакви рекорди – Небојша Радовиќ – @Eniac.

Значи да резимирам.

• за маркетинг на социјалните медиуми ќе зборува Eniac
• ќе претставиме нов мк интернет сервис
• ќе добиете торта
• а најверојатно ќе поделиме и неколку маички (уште не сме ги направиле, не можам да ветам 100% :)

Затоа отворете календарите и запишете дека сте зафатени на 30 март, вторник. Се гледаме/читаме.

Веќе некое време е излезен извештајот „Социјалните медиуми и младите“ на Pew Internet. Една од главните точки во извештајот е опаѓањето на интересот кај младите за блогирање и за коментирање на блогови без притоа да имаат сопствен блог. Ова како податок ми падна во очи и размислував која е причината/те во период од 3 години младите да го имаат изгубено интересот за блоговите. Прво ќе одиме со главните заклучици од истражувањето, а после ќе ги дадам причините за опѓањето на интересот кај младите за блоговите кои успеав да ги рафинирам со помош на дискусијата која ја имав со Дарко.

Резултати од истrажувањето на Pew Internet

• 14% од тинејџерите кои користат интернет блогираат за разлика од 2006 година кога оваа бројка била 28%
• Исто така има пад и во коментирањето на блогови од страна на тинејџерите од 76% во 2006 година на 52% денес
• За споредба, блогирањето кај возрасната популација останала горе-доле стабилна во последниве години. Според истражувањето на Pew Internet од 2005 па до денес, грубо земено секој 10-ти возрасен кој користи интернет има свој блог.

Додека блогирањето помеѓу возрасните останува речиси исто кај одредени старосни групи во последните години драматично се променува.

• Во декември 2007, 24% интернет корисниците на 18-29 години изјавиле дека имаат сопствен блог за разлика од 7% блогери од оние на 30 години и повеќе
• Во 2009, само 15% интернет корисниците на 18-29 години имаат блог, што претставува пад од 9 процентни поени за само 2 години. Додека 11% од интернет корисниците на 30 и повеќе години сега имаат сопствен блог.

Причини за опаѓање на интересот кај младите за блогирање

• Прва и наједноставна причина: Facebook. Со можноста да се остави статус на интернет страните за социјално вмрежување, потребата да се комуницира во подолга форма како реченици или параграф повеќе не е потребна. Наместо да се сумира целиот ден во блог пост на пример, младите можат едноставно да го ажурираат својот статус на Facebook повеќе пати во денот. Овие кратки содржини, кои наликуваат на секогаш популарните СМС пораки помеѓу младите, се полесни за примање затоа што содржат мало количество на информација. Одземаат неколку секунди да се прочитаат, а не минути. Коментирањето исто така одзема кратко време. Со оглед на тоа дека скоро секој има повеќе стотини пријатели на интернет страниците за социјално вмрежување ова инстант комуникација и тоа како има вредност. На ова како поткрепа може да се додаде и податокот од истражувањето кое вели дека дури 72% од интернет корисниците на 18-29 години ги преферираат интернет страниците за социјално вмрежување како примарен канал за комуникација.
• Втора причина е информациска презаситеност. Судрувајќи се секој ден со СМС пораки, телофонски разговори, ажурирање на статуси на Facebook и на други социјални мрежи младите едноставно се дават во комуникација. И кога има толку многу информации едноставно најлесно е да се изостават оние канали на комуникација каде се бара повеќе време, повеќе внимание и концентрација.
• Трета причина се мобилните телефони. Се повеќе младите читаат и создаваат содржина преку нивните мобилни телефони. Добрата страна е што нудат голема мобилност и следење на комуникацијата во реално време, но самата технологија налага и предодредува примање и праќање на мали количества на информација
• Четвртата причина која е најверојатно само последица на претходните (или обратно) е промената на комуникацискиот систем. Како последица на заситеност од информации веќе станува тешко да се одвои релевантното од неважното и наместо повеќе информација најчесто се завршува со губење на значењето. Младите имаат претстава дека се информирани додека имаме исценирана информираност, исценирана комуникација. Оваа ги одвлекува младите да „губат“ време со „предолги“ тесктови кои можат да се најдат на блоговите.

Центар за нови медиуми во акција

По повод 10 годишнината од постоењето на Младински образовен форум (МОФ), двајца членови од Центарот за нови медиуми, Дарко Булдиоски и Анастас Вангели учествуваа на дебата на тема: Новите медиуми ќе ги победат традиционалните. Дарко и Анастас беа афирмативниот тим додека Борјан Јовановски од А1/А2 и Владимир Галевски од Форум беа тимот кој ја негираше тезата.

Уште на самиот почеток Анастас дефинираше што за нив значи победат: „Победата на новите на традиционалните медиуми не значи дека телевизијата, радиото и весниците ќе исчезнат како форми, туку дека ќе мора да се прилагодат на новите услови во медиумската екосфера наметната токму од новите медиуми.“

Аргументите со кои настапија Дарко и Анастас беа следниве:

1. Новите медиуми ги победуваат традиционалните затоа што се похумани по својата форма. Новите медиуми се управувани од сите нас и се на сите нас, додека традиционалните медиуми се во рацете на избрана елита и за влез во нивниот свет постојат многу повисоки бариери. Затоа традиционалните медиуми се приморани да се отвораат или во македонски услови допрва да се отворат.
2. Новите медиуми ги победуваат традиционалните затоа што се попродуктивни. Кај традиционалните медиуми содржината ја создаваат ограничена бројка на луѓе, додека кај новите медиуми големиот број на корисници се оние кои создаваат содржини. Пример: На YouTube за неколку месеци се качува содржина која е повеќе од тоа што било прикажано на ABC, CBC и NBC заедни во последниве 60 години.
3. Новите медиуми ги победуваат традиционалните медиуми затоа што се целосно прилагодливи на потребите на публиката. Кај традиционалните публиката е оставена со ограничен избор, а воедно и пасивизирана. Кај новите медуми пасивноста е сведена на минимум, секој сам ги бира содржините кои го интересираат со што се минимизира можноста за досада, на пример интервјуто на премиерот од 3 саати може да го прегледате за 5 минути, а доколку ништо не ви се допаѓа имате можност самите да ги креирате содржините.

Заклучок кој го даде Анастас на крајот од својот говор предизвика и најголема реакција кај публиката изнудувајќи аплаузи: „Ние веќе може да говориме дека новите медиуми им ја имаат свиткано раката на традиционаланите медиуми туркајќи ги кон забрзано трансформирање.  На крајот на краиштата Форум ќе мора (м.з. Владимир Галевски е од Форум) многу повеќе да се потруди за да си го оправда името во дигиталниот свет, а Борјан ќе си остане на фреквенциите на А1 максимум 2. Од друга страна пак додека трае дебатава само Мите, сподели неколку фотографии, видеа и твитови.“

На ова следуваа аргументите (м.з. повеќе нафрлени мислења отколку структурирани аргументи) на негативниот тим изнесени преку Борјан. Тој призна дека новите медиуми чепкаат теми кои што традиционалните медиуми не ги разработуваат, но дека никаде не биле цитарани што значи дека содржината на новите медиуми не е доволна квалитетна. Вториот аргумент на Борјан всушност беше само една бројка која укажуваше на тоа дека луѓето се уште најмногу се информираат од телевизијата, околу 70% додека YouTube се уште било играчка.

На ова Дарко одговори дека е вистина дека содржините од новите медиуми малку се цитираат но тоа не е поради тоа што не се квалитетни туку затоа што традиционалните медиуми одлучуваат да си ги преземат во целост без при тоа да наведат извор. Наведи неколку примери од домашната блогосфера и некои регионални и меѓународни примери.

После ова следуваше говорот на Галевски кој повеќе беше предупредувачки да не се заборавиме и оттуѓиме едни од други поради новите технологии.

Поради тоа што на твитер ме запрашаа да објаснам зошто сум рекол дека Дарко и Анастас победија еве го моето образложение:

1. Структуирани аргументи кои се движеа во рамките на дефиницијата кој ја дадоа на самиот почеток.
2. Недоволно организирани напади на негативниот тим врз аргументите на афирмативниот тим без притоа да дадат свои сопствени аргументи кои подоцна ќе требаше да ги побиваат афирмативците.
3. Афирмативците работеа како тим, додека негатвиците имаа индивидуални настапи и нафрлања на мисли.

За ова блог писание бев непосредно поттикнат од мошне интересниот и полезен текст од „it.com.mk“ под наслов „Колку ни е важна онлајн реалноста?“:

Сите сме онлајн. Сите информации ги споделуваме онлајн. Сите можат да ги прочитаат нашите пораки и да ги видат сликите. Документите ги закачуваме на онлајн сервиси. Купуваме онлајн. Наскоро ќе гласаме онлајн… Денес, сите сме јавни личности. Но, тоа го правиме само бидејќи сакаме да се поврземе со пријателите, да комуницираме со другите, да споделиме информација, да дознаеме што се случува…Со сета наша вклученост на интернет, дали онлајн реалноста ни е толку важна, што ги игнорираме ризиците?

Да се зборува за ризиците на користењето на новите технологии и новите медиуми е повеќе од потребно. Опасности има на секој чекор, како што има и бројни полезности и користи од нив. Но, стравот од непознатото, во овој случај сѐ она што не знаеме за новите медиуми, н/с-екогаш е потребно низ отворена комуникација и размена на искуствата да се рационализира, за да се отстранат лаичките и „паничарските“ приоди кон нив. Паничарењето води барем кон две нешта:

-некористење на предностите на новите медиуми;

-нерешавање на вистинските проблеми и ризици на новите медиуми (кои ги има секако);

Луѓето можат да ви наштетат онлајн како што можат да ве ограбат на улица. Човечкиот порив кон зло или криминал е тој истиот, различна е само формата  на нејзината реализација. Потребно е постапно да собирате иинформации и да учите како да се заштитувате себе си. Разликата во овој процес на едукацијае што вашите родители веројатно нема да можат да ви помогнат на начин на кој тоа го правеле учејќи ве како да ја поминете улицата. Сега вие, и сите ние како генерација, мораме сами да развиеме рационална свест за овие теми и проблеми, а потоа веројатно и да ги подучиме и нашите родители, кои сѐ повеќе и се присутни онлајн.

Во нашите главни (mainstream) медиуми сѐ уште преовладува приодот на потенцирање на опасностите над предностите, но полека и се крева нивото на јавна дебата за самите проблеми и се приложуваат повеќе информации за начините на нивното решавање. Таков е примерот од денешното (30.10.2009) издание на „Дневник“ во текстот под наслов: „Лажни профили за важни фаци на „Фејсбук“:

Политичари, бизнисмени, доктори, естрадни уметници и други јавни личности се’ почесто се жртви на кражба на идентитетот на популарната социјална мрежа „Фејсбук“. Тие се изненадени кога ќе забележат дека имаат свој профил на оваа мрежа иако таков воопшто не отвориле. Во нивно име се договараат зделки, се плука по партиските противници или се шири верска и политичка омраза.

Иако има и некои „забавни моменти“ во текстот („милицајска“ логика на справување со онлајн престапништвото или криминалот од страна на службите, запленување на компјутери и слично, како и површнсота во  истражувачкиот дел на проблемот), но, вака или онака, сепак има и доволно информации за тоа како правилно да се постапи во случај на онлајн преземање на личен идентитет и лажно претставување, и каде да се обратите. За жал, начините на превентивна заштита ќе мора да ги побарате на други места, но по поуките од ваквите случаи, свеста за нивната нужност секако е повисока. Друга димензија е што ваквите прашања се актуелизираат само кога им се случуваат на „фаците“, според јазикот на статијата.

За крај, само една филмска аналогија, за тоа како ги доживуваме опасностите од новите медиуми, и на кое рамниште е нашата свест за нив и капацитетот за наоѓање решенија.

Повеќето од нас, самиот феномен на вмрежување го доживуваат како разоткривање на приватноста која не знаеме како да ја заштитиме. Некако како да се плашиме дека самите нови медими се реализација на големата соба на Архитектот во „Матрица“ каде некој постојано не гледа и на тој начин и нѐ контролира. Додуша ликовите од мониторите на Архитектот во својата суштина доста и наликуваат на лични профили на друштвените медиуми, а Архитектот во денешни услови би можел да биде и некој Администратор на Фејсбук да речеме. Сепак, нашето место во нив не е така фаталистичко и безмоќно, моќта на Администраторите на сервисите за вмрежување не е секако како онаа на Архитектот, а начини на  промислена и корисна употреба која оди во наша полза секако има.

Веќе со години го зборувам ова, се обидувам да им ја доловам сликата на различни луѓе дека начинот на кој денес функционираат медиумите се менува. Основните критериумии улоги се менуваат. Баш за ова зборувале и група „големи ” чичковци на The Oxford Social Media Convention 2009. Од извештајот за овој настан на Guardian: How social networking is changing journalism со задоволство го извојувам овој дел на Richard Sambrook, the director of the BBC Global News Division:

What he could see evolving though, was a new objectivity. Objectivity, he then pointed out, had always been an idea important for the news. For him it was once designed to deliver journalism that people can trust. But in the new media age transparency is what delivers trust. He stressed that news today still has to be accurate and fair, but it is as important for the readers, listeners and viewers to see how the news is produced, where the information comes from, and how it works. The emergence of news is as important, as the delivering of the news itself.

Information is not journalism, he explained further. You get a lot of things, when you open up Twitter in the morning, but not journalism. Journalism needs discipline, analysis, explanation and context, he pointed out, and therefore for him it is still a profession. The value that gets added with journalism is judgment, analysis and explanation – and that makes the difference. So journalism will stay – he was optimistic about that. However, journalists must understand one rule: if you believe you are in competition with the internet, find your way out. Collaboration, openness and link culture are rules, you can’t deny at the moment, he said.

Благодарност до Драган, линковите ги најдов на неговиот пост: Koliko su društveni mediji mainstream?

Мојата презентација која вчера (4ти Септември) ја зборев на BlogOpen09 во рововите на Нишката тврдина како дел од e-tvrdjava

Здравје утре Мите може и видео ќе качи на нет.

UPDATE: Live Blogging – Darko Buldioski – VIDEO (фала Мите)

е, да. “in front” е “in advance” и “pool” е “poll” ;) меѓу другите грешки :)

Пријатно изненаден и секако задоволен од (мини)популарноста на постот за Facebook Page vs. Profile Eве повторно пост на тема блиска до таа.

Се потсетив денес на еден постар пост на Драган Варагиќ каде тој посочува и ги преведува/адаптира шесте мита за употребата на Друштвените (социјални) медиуми во корпоративни цели, објавени од страна на BusinessWeek некаде на почетокот на оваа година. Па се решив јас да ги преведам неговите синтетизирани делови од оригиналниот текст: Debunking Six Social Media Myths:

1. Социјалните медиуми се ефтини, скоро бесплатни
   Самите сервиси кои всушност се социјални медиуми во најголема мера се бесплатни (Facebook, Twitter, Youtube…), но смислувањето и спроведувањето на стратегија за нивна употреба во корпоративни цели (зголемување на продажба, позиционирање бренд…) бара одредено знаење, вештина, време, а со самото тоа значи и пари. Основната предност кај употребата на сервисите за социјално вмрежување кога станува збор за парите е што навистина овие активности ги намалуваат трошоците за промоција, но сепак потребно е време, а тоа не е бесплатно. Во поголемиот број (пред се поголеми) компании постојат луѓе чии работни активности врзани токму со друштвените медиуми и токму за тоа добиваат плата.
2. Секој кој ги користи социјалните медиуми може да биде ангажиран и за нивно користење во корпоративни цели
   Ова потсетува на „фактот” дека секој може да направи свој вебсајт. Во написот на BusinessWeek познатиот интернет маркетинг стручњак Robert Scoble наведува дека има повеќе од 1.000 експерти за друштвени медиуми кои го следат на Twitter! Се поставува прашањето, врз која основа тие се декларираат како експерти? Колку од нив имаат спроведено успешни кампањи за своите клиенти?
   ________________
3. Патем, колку што јас следам сè уште нема многу високообразовни институции кои ги имаат вклучено социјалните мрежи и соодветните маркетинг активности во своите студии. Најмногу прашина крена The Birmingham School of Mediа со нивната MA Social Media програма. Патем, зимскиов семестар за прв пат и додипломците на NYUS ќе слушаат предмет Social media ;)
4. Социјалните медиуми даваат ефект многу брзо Употребата на социјалните медуми за корпоративни цели не е класична форма на маркетинг и не може да започне и заврши на точно одреден датум и веднаш да се постигне директен ефект со истиот. За квалитетни резултати најчесто се потребни повеќе месеци ангажман, се разбира освен ако некој познат поединец или позната компанија не ја искористи својата веќе стекната позиција па врз основа на тоа бргу да привлече внимание.
5. Стратегија за користење на социјалните медиуми може да се сработи само со ресурси внатре во компанијата
   Оваа констатација е точна сè до моментот кога постојат соодветни вработени кои се обучени и проверени за спроведување на овој тип активности. Но, иницијалното создавање на стратегијата и почетната имплементација многу ретко може квалитетно да се спроведе без помош од надворешни соработници.
6. Ако направите нешто одлично на интернет, ќе бидете најдени
   Без никаква активност околу промоција на социјалните медиуми, денес шансите да ве најдат туку така, случајно, се многу мали, сведени на случајност.
7. Резултатите од активностите на социјалните медиуми не се мерливи
   Постојат огромен број алатки со чија помош може да се измерат различни типови активности на една компанија или бренд. Од тоа колку се спомнува на социјалните медиуми, број на посети и сл. Алатките постојат, но дали тие ќе бидат искористени од луѓе кои ќе умеат да покажат дали целите се остварени или не, секако е друго прашање.