Сеад објави пост со податоци од неговото истражување за „Разлики во телевизиските дневници на програмските сервиси во Македонија”. Тие наидоа на позитивни рекции и го мотивираа Филип на кратко да ја реобајви информацијата за тој пост на Global Voices (GV) иницијално инспириран да ги доведе во корелација резултатите на Сеад со резултате за кои зборува Итан Зукерман (еден од основачите на GV) во своето одлично видео на TED.

Не знам како, ама ова видео не го имав гледано. Со задоволство го изгледав вечерва и сфатив дека во голема мерка она за што зборува Итан е темата која јас ја обработувам во моето актуелно академско истражување. Додека го сфаќав тоа и додека се радував дека имам ушт еизвори и уште материјали за читање, истражување и споредување се чудев како до сега навситина не сум го гледал ова видео :).

Еве го видеото за сите оние кои не го гледале, а и за оние кои го гледале, пак да го гледаат.

Видеото има превод на македонски, кликни на view subtitles за активирање

А што најавува овој пост. Најмалку три работи:

1. Сеад ќе објавуав уште податоци од неговото истражување. Секси се.. верувајте ;)

2. TED настан и вакви убави говори ќе има за прв пат и во Македонија кон крајот на овој месец и

3. Јас истражувам локалната twitter заедница во потрага по потврда за еден начин на комуникација кој токму говорт на Итан го зачнува – затвореност во својот свет…  Резултати и заклучоци ќе има некаде кон крајот на оваа година.

На оваа тематика работев поинтензивно во периодот октомври 2009 – февруари 2010, а во последнот период темата беше третирана и од многу наши медиуми (еве еден од нив, Радио слободна Европа, „Говор на омраза во медиумите“, 21 мај 2010), па би сакал да споделам некои искуства, низ светло на актуелностите кои ги проживува нашево општество.

Дефинирањето на говорот на омразата и не е толку круцијално, колку што е суштинско неговото препознавање и отфрлање. Како и да e, да понудиме дефиниција како рамка за толкување на овој негативен комуникациски феномен:

Говор на омраза е комуникациски акт кој ОМАЛОВАЖУВА групи или поединци врз основа на некоја нивна особеност.

Омаловажувањето може да вклучи: потценување, потсмев, нагрдување, понижување, се до најострите форми како што се дискриминација, дехуманизација и сатанизација. Говорот на омраза, како и секој говор има своја (а) констатативна страна – т.е. констатира и именува нешто или некого, но и (б) перформативна страна, односно претставува вовед, најава или поттикнување на одредени дела, акти, потфати и слично. Во човечкото однесување најчесто на актите на насилство им претходат акти на вербално насилство (verbal abuse), па така и говорот на омразата може да биде вовед во реално насилство. Оцрнувањето на Другиот има социјална функција да го оправда чинот на (евентуално) насилство врз (тој) Другиот.

Говорот на омраза се храни од авторитарност, нетрпение кон различност, магнетизам на толпата и масите, фундаментализам (кој по дефиниција нема капацитет за инклузивност на различност),  и фобија од Другиот и Различното.

Ако некој му приоѓа на ова прашање од вербално-бенигна гледна точка, односно го третира овој говор како „издувен вентил“ или „терапеутски говорен чин“, со кој поединецот или групите ја канализираат агресивноста и се ослободуваат делумно од неа, да потсетиме дека војните во екс-Југославија почнаа токму со говор на омраза на спортските трибини и во медиумите.

Кои се најчестите форми на говорот на омраза? Да ја промовираме малку Википедија на македонски јазик каде стои:

Говор на омраза е говор со намера е да деградира, вознемири или предизвика насилство или активности врз основа на предрасуди против лица или групи луѓе (врз основа на раса, род, возраст, етничка припадност, националност, религија, сексуална ориентација, родов идентитет, хендикеп, јазична способност, морални или политички ставови, класа, занимање или изглед,  (како висина, тежина и боја на коса), ментален капацитет и сл). Терминот се однесува и на пишана и на усна комуникација, како и на однесување на јавно место.

Во денешнава медиумска пракса доминираат следниве релации за говор на омраза:

1) политичко-партиски говор на омраза

2) етнички говор на омраза

3) верски говор на омраза

4) ксенофобичен говор на омраза (ние наспроти странците)

5) хетерофобичен говор на омраза (најчесто на расна, родова и сексуална основа)…

„Нарочно“ не ги илустрирав типовите погоре за да одбегнам една од почестите пракси на нашите медиуми: РЕПРОДУКЦИЈА НА ГОВОР НА ОМРАЗА, односно дословно пренесување, а со тоа и пренесување на говорот на омраза кај масовната публика.

Покрај пренесувањето, нашето новинарство, како ретко кое друго, се одликува и со тоа што самото е ИЗВОР на ГОВОР НА ОМРАЗА. Во етичкиот кодекс на ЗНМ ова прашање е третирано под член 10 и делумно 11:

10.Новинарот нема свесно да создава ниту преработува информации што ги загрозуваат човековите права или слободи, нема да говори со јазикот на омразата и нема да поттикнува на насилство и дискриминација по која било основа (национална, верска, расна, полова, социјална, јазична, сексуална ориентација, политичка…).

11.Новинарот ќе се придржува и на општо прифатените општествени стандарди на пристојност и почитување на етничките, културните и религиозните различности во Македонија.

За жал се покажува дека медиумите наместо да ги поставуваат позитивните стандарди за комуницирањето и толеранцијата, често, сосема обратно, го промовираат и интензивираат говорот на омразата во општеството, што е апсолутно неприфатливо и е надвор од секаква дискусија.

Постојат барем три инстанци кои треба да се справуваат со говорот на омраза:

-регулацијата

-саморегулацијата

-судски инстанци

Сведочиме дека иако сите три се присутни кај нас (кодекси, регулаторни тела, Судски постапки…), тие се прилично слаби по влијание и ни од далеку не го спречуваат говорот на омраза во своите навистина опасни форми. Во една Англија (делумно и САД, за повеќе околу регулирањето на говор на омраза види во студијата „Regulating Hate Speech“) само еден од овие три столба (саморегулацијата) е сосема доволен да се справи со ралзичните форми на вербално насилство, но овој факт ни говори дека за справувањето со него големо влијание има политичката и медиумската култура во општеството.

И да не ја должиме, во стилот на Херман и Чомски кои говорат за „производство на согласност“ (manufacturing of consent) можеме да кажеме дека говорот на омраза служи за „ПРОИЗВОДСТВО НА ОМРАЗА“ како методика за интензификација и експанзија на конфликтите. Како што во војните лесно ги идентификуваме „воените профитери“, така и во конфликтуозни средини лесно можат да се идентификуваат и „кризните профитери“, а медиумите како мас-производители на истиот се едни од неизбежните профитери од говорот на омраза (преку гледаност, читаност, слушаност, политички спонзорства,  и сл.).

Конечно, општество кое е толерантно кон говор на омраза во голема мера губи од својата демократичност, но и основните темели на правната држава.

• Слобода на изразување
• Право да се биде информиран; Право да се дознае/знае

Решивме да направиме интервју со Никола Ивановски не поради тоа што е Македононец кој работи за Демотикс, тука за да дознаеме повеќе како работи овој сервис и зошто е успешен на глобално ниво. Најголема афирмација Демотикс доживеа за време на предизборните и постизборните случувања во Иран кога заедно со твитер беше еден од ретките медиуми кои успеаа да ја пренесат состојбата во Иран до целиот свет. Затоа слободно можеме да кажаме дека покрај твитер револуција во Иран се случи и Демотикс револуција.

Целите на овој сервис не се ни малку скромни, да се спаси новинарството и да се промовира слободата на изразување преку поврзување на независни новинари со традиционалните медиуми. Демотикс има повеќе од 10.000 соработници во 140 земји.

• Како еден Македонец што живее во Лондон стана дел од тимот на Демотикс и уредник за Југо-Источна Европа?

Никола: Демотикс започна да работи пред точно една година. Мојот пријател и колега од пост-дипломските студии, Федерико почна со пракса кај нив. Некаде околу нова година Федерико ми телефонираше и ме праша дали би сакал да им се придружам во Демотикс, затоа што имале потреба од некој кој знае некој од источно-европските јазици за да го покрие истокот на Европа. Така авантурата започна. Мислам дека не беше воопшто пресудно или битно што сум роден во Македонија, мислам дека клучно беше моето познавање на поголем број на европски јазици како и новинарското искуство што го имав стекнато претходно vo BBC.

• Имаше многу сервиси кои пробаа и го правае она што Демотикс сега го работи, но не успеаа во нивните намери па денес или можеме да видиме дека се затворени или дека наскоро ќе запрат да работат. Што е тоа што Демотикс го прави успешен, кој е рецептот да опстанеш во нешто во што многу други не успеаа?

Никола: Успехот на Демотикс е базиран на нашата посветеност, истрајноста, уверувањето дека сме пионери во нешто што го сметаме за иднината на новинарството како и тимската работа која доаѓа пред се. Не им ветуваме на нашите соработници ништо што не можеме да исполниме. A имаме и поинаков бизнис модел од останатите.

• Кој е пазарот на Демотикс и како го освојува?

Никола: Демотикс нуди хиперлокални приказни на глобална публика. Демотикс му дава можност на секого со фотоапарат во раката да сподели приказна од неговото опкружување со целиот свет, без разлика дали тоа е фото-ентузијаст, аматер или професионален фотограф. Критериумот е квалитетот на фотографиите и приказната кои зборуваат сами за себе. За квалитетна фотографија секогаш ќе има побарувачка, без разлика кој ја сликал. Демотикс донесува квалитетни фотографии од околу 10.000 соработници од преку 140 земји во светот а нивниот број расте секојдневно.

• Колку луѓе работат во Демотикс и каков профил на луѓе работат за Демотикс да биде успешна приказна?

Никола: Демотикс брои 14 вработени и неколку практиканти. Мислам дека тајната на успехот е тоа што сите вработени се млади, мотивирани, високо образувани луѓе од најразлични краеви на светот, кои зборуваат по неколку јазици (во Демотикс зборуваме вкупно повеќе од 20 јазици сите заедно), и се луѓе на кои им е многу битна слободата на говорот и изразувањето.

• Интересно беше што освен твитер, за време на изборите и постизборните демострации во Иран, Демотикс беше другиот сервис кој најмногу беше спомнувам низ традиционалните медиуми. Како, кога никој од медиумите немаше пристап до случувањата во Иран, Демотикс успеа да ја пренесе приказната за Иран до целиот свет?

Никола: Демотикс успеа токму поради различниот пристап кон известувањето. Иранската влада им забрани на странските новинари да известуваат за случувањата, затоа немаше пристап до информации. Дописниците на Демотикс се локални луѓе, граѓани-новинари на кои владата не им забрани или не можеше да им забрани да известувaaт. Од друга страна, токму отвореноста на Демотикс кон секој што има фотоапарат и сака да сподели приказна со светот им се виде привлечна на Иранците. Во време кога режимот се обиде да ги фалсификува изборните резултати и да ја заташка вистината, Демотикс беше поставен на совершено место и им даде платформа на луѓето, на народните маси да ја исправат лагата која режимот се обидуваше да му ја продаде на светот. Значи демократскиот пристап на Демотикс кон известувањето беше клучен кaj настаните во Иран.

• Токму за време на изборите и постизборните демострации во Иран Демотикс употреби еден темин street journalism/journalists за оние кои ги споделуваа своите фотостории со целиот свет преку Демотикс. Зошто го употребивте овој термин, наместо веќе етаблираниот citizen journalism/journalist? Има ли суштинска разлика помеѓу овие два термини?

Никола: Терминот citizen journalism/journalist се поистоветува со аматерско новинарство, односно луѓе без формален новинарски тренинг. Meѓу нашите дописници, покрај аматери и студенти по новинарство има и голем број на професионалци. Повеќето приказни кои пристигнаа од Иран беа со одлични, високо квалитетни фотографии. Сметавме дека не е во ред да им се прикачи дерогативното значење кое го содржи концептот citizen journalism/journalist. Нашите дописници секако не беа аматери и многумина од нив си го ризикуваа животот за да пренесат што се случува во нивната земја, преку Демотикс. А повеќето настани во Иран се случуваа на улиците, па оттаму и street journalism.

• Дали Демотикс гледа иднина во развивање на локални верзии на сервисот? Дали е можен опстанок на Демотикс на Македонски пазар или некој регионален пазар на пример Балкански пазар со концептот кој е успешен на глобално ниво?

Никола: Сервис кој успеа на глобално ниво, секако би било полесно да се развие на локално ниво. Рeгионално мислам дека би било поизводливо, отколку на ниво на една земја, особено во помали и неразвиени пазари како што е македонскиот. На регионално ниво, секако би имало поголем интерес меѓу соседните земји за случувањата комшиите, така да не гледам зошто еден балкански Демотикс не би успеал.

Kонкретно за македонскиот пазар, има неколку прашања кои прво треба да се решат. Kога медиумите во Македонија ќе бидат подготвени да им платат на соработниците и дописниците суми кои тие навистина ги заслужуваат за својот труд, тогаш зошто да не би успеала една македонска верзија на Демотикс? Видете, денес станува се полесно и полесно да се разкаже приказна.

Технологија напредува и станува се подостапна. Се што е потребно за да се стане дописник за Демотикс е фотоапарат со минумум 3 мегапиксели (мислам дека сега и фотоапаратите на мобилните телефони се минимум 5 мегапиксели), компјутер и интернет конекција. Зaмислете колку би било добро да во Македонија самите граѓани известуваат за тоа што го сметаат за битно, за она што се случува во нивното маало, село, град, регион, наместо партиски поларизираните медиуми кои постојат во Македонија и кои само ја пренесуваат сликата што одредени луѓе на власт или на позиција на моќ сакаат да биде слушната. Тоа би довело можеби до револуција. Идејата зад Демотикс е демократизација на новинарското известување а демократската идеjа не познава граници.

Еве 10 минутно видео за мало освежување на контра ставовите.

Секако, не го пропуштајте видео серијалот на SupernovaHub има таму уште добри интервјуа.

photo by Scott Ableman @flickr

Веќе некое време не чувствувам потреба да носам фото апарат кога одам на концерт или некој друг настан. Не чувствувам потреба зошто знам дека нема да имам мотивација или услови да направам некоја квалитетна фотографија но најмногу од се не носам зошто знам дека наместо да уживам во настанот јас ќе уживам во создавањето на материал кој подоцна ќе можам полесно да го споделам.

И нормално цело време размислуваме на тоа, дури и пред да појдеме, си мислиме како и со кого ќе го споделиме моменталното сикуство. Понекогаш ми се чини дека ако не споделиш со некој кој не е таму исто (демек) ко да не си бил/уживал.

photo by ames Cridland @flickr

На следиот голем настан, концерт или слично погледнете наоколу колку од луѓето се со своите (високо кренати) телефони во рака. Помислете си дали и тие не го следат настанот што се случува пред нив низ малите екрани со луда резолуција и невидени милиони бои?

Благодарение на Новица, еве едно кратко но слатко видео од TED кое се однесува токму на овој феномен.

Доколку те бендиса видеово, појди на Кајмакот и кликни еден глас.

Јас се обидувам да си ја зачувам способноста на мојов мозок да памти искуства, визуелни аудио и сл. Фотографии и аудио записи ќе гледам подоцна, да не велам дека не треба да се забележува ништо, ама сепак, не треба да заборавиме дека личното доживување е прво за себе после за другите.

Им ветив дека ќе ги промовирам нивните активности и дека ќе замолам повеќе луѓе да се вклучат во дефинирањето и опшувањето на некои термини од соодвенава област.

Епа, баш затоа го пишувам постов. Тие веќе се активни таму, а ти можеш со или без регистрирана сметка да се приклучиш.

Сега за сега, термините на кои тие беа активни се:

• RSS
• Интернет маркетинг
• Масивни (или масовни) игри за повеќе играчи играни во прво лице
• Интернет форум
• Социјално означување
• Социјални медиуми
• Социјално вмрежување

Наскоро ќе има уште, но секако не треба да се заборават и другите веќе постоечки написи од категоријата Интернет.

A што е муабетов? Паднал авион во Денвер на полетување. На CNN до пред некој час немало официјални детали, но затоа имало на Twitter. Некој извесен Mike Wilson бил патник во авионот и пишувал на својот Twitter акаунт за несереќата, која всушност е втор пад со авион за него ;)

Еве ја видео конверзацијата на Loic

А тука е постот: Follow The Plane Crash From Twitter With Mike Wilson

Ако сакаш сега да разбереш повеќе детали за настанот, се разбира барај на CNN.

Nasz-parlament.pl (Нашиот парламент) ги поканува своите корисници да станат е-членови на парламентот и да земат учество во е-гласањето за да и го покажат на владата вистинското мислење на граѓаните.

Покрај простор за дискусија, порталот овозможува информации за закони кои се во фаза на изгласување.

Покрај линкувањето до моменталните написи во медиумите, порталот Nasz-parlament.pl исто така дава и простор на самите политичари да ги искажат своите мислења и на специјалистите да ги споделат своите извештаи кои се однесуваат на моменталните закони. Сите моментални парламентарци имаат свои страници на порталот.

Како и на секоја друга социјална мрежа, корисниците може да креираат свои профили, користат групи и форуми, да контактираат локални претставници и да се вклучат во онлајн дискусиите.

И да не ја заборавиме најважната улога на е-членовите на парламентот – гласањето! Корисниците на Nasz-Parlament.pl може да гласаат и гласаат и гласаат!

Идеата за Мојот пратеник не успеа, ај може некој ќе најде начин да лапне пари за вакво нешто.

Извор: GlobalVoices на Македонски

A free personalization service, My Times lets you create your own page with easy-to-browse updates from The New York Times and other favorite sites and blogs from across the Web. Now you can easily read all that you like, in one central place.

Деновиве NYT претставува нов сервис по многу работи сличен на овој. Се вика TimesPeople и во најава гинуди следниве можности з своите корисници:

Тhe new network will provide “readers with a way to share their thoughts and recommendations about content with other readers, making their public activities on the site more open.” Members can share comments, recommendations and reviews with other users. Members will also have profile pages, be able to sign up for RSS feeds and sync their updates to Facebook.

Добро ова има Facebook интеграција и уште некој детал повеќе но никаде не се спомнува MyTimes, ја исчитав официјаланта најава и пакне успеав да најдам.

Добро, може сум уморен, па не ми иде. Но како и да е. На врвот нема многу простор за заостанување. Овој потег на NYT секако е предуслов за да ја следи конкуренцијата која веќе изгради вакви платформи.

 Шокантни снимки од телефонски разговори деновиве беа јавно објавени на веб-страницата ѕоутубе.цом, поврзани со зградата-дивоградба на улицата Васил Стефановски 28 во центарот на Скопје. На тонскиот запис, сниман тајно од страна на сопствениците на земјиштето, се разговори што тие ги воделе со Виолета Аларова, градоначалничка на Центар, Ратко Савовски, секретар на општината, Милан Пижула, градежен инспектор, и со Роза Митревска од Министерството за транспорт и врски. Сопствениците бараат од гореспоменативе, како надлежни органи, да им одговорат зошто не ја уриваат огромната дивоградба што никнала на нивната земја и покрај тоа што има извршно решение, Нова Македонија, 17, 09, 2008. 

Нема ништо паметно да се додаде (можеби дека музичето е добро :), освен да ги приложиме самите клипови кои не се достапни на сајтот на Нова Македонија, не знам зошто :)

Дополнение 19,09,08:

По постирањето, т.е. линкувањето, на горната информација, откриена и објавена од „Нова Македонија“, (нивните новинари се заслужни за иницијалното откривање на оваа информација и за постоењето на овие снимки) се разви опсежна дискусија, примивме неколку материјали и пораки на истата или слична тема, па со Дарко решивме да ја координираме работава малку, се разбира се во интерес на читателите, блогерите, граѓаните генррално, како и прегледноста на дискусијата.

-сите работи кои сакате да ги приложите во оваа дискусија, аргументи, слики, и слично, ве молиме да ги забележите на следниов линк „http://aferacentar.wikispaces.com/“. Се работи за вики страница, која може да ја надополнувате со едноставна (2 клика) регистрација. Таму ги пренесовме досегашните коментари и материјали на оваа тема.

-алтернативно може да земете учество во богатата дискусија на Кајмак-от, вусшност темата таму е и побогато дебатирана.

Ние сакавме да ја нагласиме важноста на новите медиуми кои во вакви и слични потреби навистина можат да му се најдат на граѓанинот и ја охрабруваме дискусијата на таа тема директно овде. За природата на самиот случај, деталите на оваа афера, може да учествувате на спомнатите места, и останати се разбира, со надеж дека самата дискусија и аргументација на учесниците, ќе придонесе сите оштетени и засегнати да ја најдат правдата, а законот да се спроведе како што е наумено.