Кванититетот продолжува да царува, а бројот на содржини, линкови, слики, сликички, флешови, банери и сл, останува главно мерило колку некој сајт е „богат“, што би требало да значи и поквалитетен од другите. Како да се работи за некоја трка кој ќе има повеќе содржини на насловната страница на сајтот. Но за нивна, и наша, жал квантификацијата на содржини, и нивно натрупување, е веќе надминат тренд кој многукратно се покажа дека има повеќе недостатоци отколку предности во однос на корисниците.

Ако споредите некој од попопуларните странски веб-страници (на пример Yahoo! или BBC), ќе забележите подобар баланс на богатство и прегледноста на содржините. Особено е тоа забележливо на сајтот на водечката информативна медиумска куќа, BBC, каде содржините се поприлично здиплени и лесни за прегледување и пронаоѓање.

Колку за поконцизна споредба на почетните страници на неколку домашни медиуми (случајно одбрани) колку „парчиња“ успеавме да преброиме (првата цифра е број на содржински единици кои водат кон пермалиинк на самата содржина, додека втората бројка се единици со линкови до надворешни содржини, односно реклами или линкови до други слични сајтови).

ВЕСТ – 68 / 9

Нова Македонија – 81 / 35

Дневник – 75 / 17

Алфа ТВ – 80 / 4

Токму заради „хаотичноста“ на стартните страници на домашните медиуми (делот со најактуелни вести, кој стана некаква веб-норма, сепак не е доволен за да ја смени сликата на подобро), толку на значење добиваат социјалните мрежи и агрегаторите, кои колку-толку нудат смисла, препорака и припомош во снаоѓањето во морето од информации. Во ситуации кога корисниците во голем дел од нив препознаваат дека нема некоја разлика, и дека самите содржини се речиси исти на повеќето сајтови, тогаш ретко кој останува расположен да се впушта во требењето ориз на овие интернет страници и им пристапуваат преку „посредници“ кои поогранизирано ги сервираат истите тие информации.

Можеби низ призма на овие теми и дилеми и се крие дел од „вау“ ефектот на почетната страница на Yahoo! за iPad:

Сакаш да дознаеш? Појди на сајтот на Нетпрес. Не го посетувам редовно овој сајт, освен кога некој ќе ми препорача линк, но ете денес слетав на нивната насловна страна, и морав брзо да рагирам бидејќи зениците ми се збунија. Да бев дел од некое истражување за јузабилите (или како и да се вика на макеоднски) ќе ја збунев машината што го прати погледот, гарант.

Колку за споредба, вака изгледаше (денес) првиот екран на сајтот.

На следнава слика пожолтени се деловите кои не се статични, што значи нивната содржина се движи во различни насоки: хоризонтално, вертикално и некои дрги слободни акробации.

Побарав поткрема на моево мрчење во истражувањата кои се спроведувани на овие теми. Прво, се разбира, кај гуруто Јакоб Нилсен. Таму има една цеа секција (како дел од поголемо истражување) посветена на рекламите каде ги споредува резултатите од две истражувања направени во разлика од десетина години. Секако покрај општо познатиот факт дека најчесто рекалмите се невидливи, еве што друго тие забележале, прво за позитивните работи:

Most of our eyetracking findings on Web advertising present no ethical dilemmas. For example, we know that there are 3 design elements that are most effective at attracting eyeballs:

• Plain text
• Faces
• Cleavage and other “private” body parts

In addition to the three main design elements that occasionally attract fixations in online ads, we discovered a fourth approach that breaks one of publishing’s main ethical principles by making the ad look like content:

• The more an ad looks like a native site component, the more users will look at it.
• Not only should the ad look like the site’s other design elements, it should appear to be part of the specific page section in which it’s displayed.

Значи по оваа логика (The more an ad looks like a native site component, the more users will look at it) може да се претпостави дека сите реклами на Нетпрес се динамични, т.е. главниот топ банер (сопствена реклама) и неколки од главните содржини се движечки, па затоа и рекламите се исто така движечки.

Според истите овие истражувања еве ги најомразените техники кои се појавуваат кај рекламите:

• Pops-up in front of your window
• Loads slowly
• Tries to trick you into clicking on it
• Does not have a “Close” button
• Covers what you are trying to see
• Doesn’t say what it is for
• Moves content around
• Occupies most of the page
• Blinks on and off
• Floats across the screen
• Automatically plays sound

За да не биде се гледано само низ призма на едно истражување, ги разгледав и резултатите и од последното Eyetracking III истражување на Poynter кои се малку понеутрални и го заклучуваат следново:

Static ads vs. animated ads revealed mix results.
…best performance of static vs. animated ads varied by ad type. Static ads got a higher number of average fixations for most ad types, but not for “skyscraper” ads. Static ads were seen by more test subjects for most ad types, but animated ads inset in article text reversed that trend; animated in-text ads were seen by four times as many people as static ads in that position. …Observations on Advertising

Еве како за утеха, ги преброив и само рекламите на целата почетна страна на Нетпрес, значи без содржината и заклучив дека од сите (17) реклами (пофалба за нетпрес) само две (2) се комплетно статични.

И сега треба некаков заклучок да пишам а? Епа… не знам, шо знам…. и онака не идев и не го сакав сајтот на Нетпрес заради тоа што нема RSS feed и автоматски прави освежување на краток временски период, сега дополнително ме одбиваат и трепкачките реклами.

Можеле барем подобра монтажа да направат, логото на Макфакс е ужас.

Во мини-истрагата ми помогнаа Мите и Goodbytes, фала.

Еве на крако како изгледа дизјанот на интернет денес, сумирано од уредникот на Данскиот Computerworld Online, каде тој го објаснува новиот дизан на нивниот сајт, но не е далеку од секојдневната слика.

• Articles are no longer organized by priority, only by time stamp.
• Priority has been given to tagging all articles. The idea is to focus on building related content around articles.
• All headlines are the same size, no matter how important the story.
• The entire site navigation has been hidden under a link.
• Some ads are the same font size and type as news articles, but have been marked with a grayish “advertisement” label.
• All users now can blog on the site.

Во постот каде јас наидов на оваа тема, (Here’s The News, Help Yourself)(EMedia Tidbits) авторката пренесува една изјава на Anne Kirah (Microsoft’s anthropologist)

Print media is capable of things that the online can’t do. The text, the layout, the colors, the layout, and the context makes it easier to remember and understand things when we see it on paper.”

Искрено не ми пречи да ги добивам вака информациите (во форма на фид) но рака на срце графички потешко, да не речам воопшто, не може да се запамтат сториите на интернет. Јас би сакал можната интервенција да нес е прави во фидовите, или сајтовите да станат фодови (налик на овој данскиов) туку да се работи на дизјнот на секоја строја поединечно.