Ова е мојот фејзбук статус од 14 јануари годинава и кој за жал стана „визионерски“ :(

Моментот кога интимен момент како што е барање на раката на саканата ќе стигне до главните вести на една од националните телевизии, е доволно некој од нас да стави прст на чело: полека, што воопшто се случува овде?

Во суштина овде станува збор (за обиди?) за развивање на една нова перцепција за „романтичноста“ директно поттикната од медиумската култура, особено од холувудските филмови. Јавните запросувања не се реткост во САД на пример, каде културната матрица на Американците и нивните сфаќања за романтичноста се тесно испреплетени со филмовите. За нив јавното запросување е еден вид „херојство“ на јавна сцена како потврда на големата љубов и подготвеност за целосна посвета кон брачниот живот. Напнатоста на која се изложува мажот кој јавно запросува соочен со ризикот да биде одбиен и јавно посрамотен, билда еден вид „романтичарски адреналин“ што се интерпретира како жртва на мажот за љубовта кон саканото лице. Секако овде често се заборава позицијата на жената која треба да ја одигра улогата на пасивен одобрувач на овој ритуал и со тоа да ја принесе својата жртва за истиот, прикривајќи го огромниот притисок и речиси доведеност пред свршен чин.

Оваa појава зеде замав на американскиот континент, па бргу се пресели и во Британија, но  со различни ефекти и прифатеност, според пишувањето на BBC (Why do some people propose in public?).

Во локална смисла запросувањето на раката на девојката е врвен приватен чин во кој се одвива потврда на партнерите и личниот залог и завет за идниот брачен живот. Иако новиот бран на јавни запросувања кај нас е веројатно осмислен како романтичен пандан на холивудско-американските митови, кај нас интерпретациите не се така едноставни. Голем број од реакциите и не се баш така благонаклонети кон тоа ваквите чинови да ги прифатат како „романтични“ и „херојски“. Културниот код во САД и културниот код во Македонија не се исти, традициите се разликуваат, а степенот на приватноста и како таа се практикува во рамките на овој чин не се многу блиски. Со едноставни зборови ефектите од приопштување на туѓа традиција на друго тло помалку наликува како на пример да ставите каубојски шешир и да се прошетате низ Бунарџик, на пример?

Покрај примена на холивудската романтичарска митологија, познат е и феноменот на вирализација на овие јавни запросувања, особено на Youtube. Психолозите овде најчесто детектираат еден вид барање на внимание и самопотврда на актерите на овие видеа, но и јавен егзибиционизам кој го овозможуваат новите медиуми. Предизвикот лесно да станете познат (славен?) со пуштање на интернет на таков приватен чин за некого има огромна привлечност. Живееме во ерата на Спектаклот, а актерите ваквите запросувања ги толкуваат како спектакли кои можат да им го сменат животот и да ги издвојат од другите, а веројатно и да ги направат славни макар и на 15 минути. Некои теоретичари ова го толкуваат и како „celebrity simulation“ односно лажно проектирање на поединци како проживуваат некоја епизода од животот како да се славни.

Како и да е, идејата овде не ми е да прогласам нешто за погрешно или исправно, туку да се покаже дека културната апропријација на одредени туѓи пракси е многу комплексен процес, а консензусот за или против не се постигнува ниту лесно, ниту бргу. Од друга страна обидот да се пресликаат и применат туѓи модели на однесување, особено ако доаѓаат од медиумите и популарната култура, многу често се судираат со локалната пракса и традиција, а лесно со можат да испаднат и смешни. Умберто Еко ова во неговите семиотички списи го нарекува „аберација“, односно искривување или прекршување на еден модел во друга средина. Некој знаковен модел или образец може целосно да се измени и поинаку да се интерпретира ако му го смените културниот контекст. Мене на истава тема ми паѓаат на-ум оние поздрави, желби и честитки на локалните телевизии од пред десетина години кои одеа некако овака:

„Елеонора звана Бренда на својот братучед Елвис звани Брендон му посакува среќно матурирање и пријатни мигови со семејството“.

Нив веројатно им звучи кул да се идентификуваат со Бренда и Брендон од „Беверли хилс 90210“ серијалот, но сепак треба да се помисли и на тоа какви се интерпетациите на средината.

И конечно, по толку контроверзни примери за најголемиот дел од публиката во Македонија јавното запросување ќе стане вест должна за внимание ако се случи некој да одбие некого во ваков „мизансцен“, како на пример во видеото подолу (а ако некој знае кога конечно ќе падне таа свадба на Сарма нека пише во коментарите).

Лажно асоцирање е манипулативна техника во која два поими наменски се доведуваат во врска за да се постигне одреден содржински ефект, иако во стварноста самите поими не се во реална причинско-последична врска. Во определен број случаи кога постои формална или слаба врска, при манипулирањето таа се подвлекува, нагласува или интензивира:

„Дел од новинарскиот еснаф излегоа да протестираат поради отказните решенија на неколкумина новинари. Но, најверојатно ваквите протести беа организирани поради згаснувањето на печатените медиуми на Велија Рамковски, кој ја прекина финансиската поддршка на неговите весници“,  МТВ 04.7.2011.

Паралогизам           

Паралогизмот е манипулативна техника на заклучок  кој може да фунционира логично само ако се гледа од еден изолиран аспект или гледиште. Ако пак темата или прашањето се контекстуализираат во својот причинско-последичен тек, тогаш станува јасно дека се работи за семантичка и логичка манипулација.

„И што сега? Политиката создаде илјадници новинари заедно со стотиците медиуми, и политиката почна да ги уништува! Ништо пологично и полегитимно!“, Дневник, 02.7.2011.

               

Замена по блискост

Во макeдонските медиуми се бројни навидум ситни „синегдохични“ (дел-за-дел, дел-за-целина, целина-за-дел) замени кои имаат сериозни последици по интерпретациите на самите информации:

„Премиерот Никола Груевски се извини два дена по убиството, а СДСМ обзнани дека убиецот бил негов поранешен обезбедувач“, Дневник, 09.6.2011.

Генералниот заклучок е дека медиумите во голема мера се приклонуваат на манипулирање со информациите. Многу мал дел од нив, речиси како исклучок, неутрално и балансирано им приоѓаат на темите за кои известуваат, особено кога се работи за оние кои се од посериозно домашно-политичко значење. За некои „кежуал“ теми пак тие покажуваат дека можат дури и одлично да ги покријат и квалитетно да информираат за нив. Сумарно, најчесто медиумите наместо во служба на јавноста и на корисниците, се трансформирани во политички алатки за убедување, и наместо да известуваат тие всушност се клучни актери во нив,  vis-a-vis тоа како јавноста и институциите ќе реагираат на настаните.

Во таквата поставеност кај медиумите се наметнува потреба да развиваат вештини за селектирање, пакување и пласирање на информации кои ќе им овозможат да ги оставарат своите „затскриени цели“: да се убеди јавноста во нешто што оди во прилог на страната која ја бранат или застапуваат, да се направи конфузија околу некоја тема и одговорноста, или пак, често, да се изврши притисок врз поединци, групи или институции. Пропагандните техники во ваков контекст се речиси основна алатка за планската дисеминација на информациите и насочување на ефектите од нивното користење.

Инвентарот на манипулативни средства, иако често и интензивно употребуван, сепак не е премногу разновиден. Релативно ниската медиумска писменост на публиката ги охрабрува постапките на уредниците и новинарите со повторување на добро утврдени техники да се обидат да ги наметнат своите погледи и наменски интерпретации на настаните. Со овој ограничен „арсенал“ за манипулирање тие вршат пресинг врз јавноста, со цел да угодат на интересите и ставовите на, почесто, политичките, а неретко, и на економските центри на моќ.

Во неколку продолженија ќе ги претставиме најкористените пропагандни техники во македонските информативни медиуми.

(1) Авторство и извори

Отсуството на потпишани автори кај медиумите се покажува како честа техника за пласирање политички тенденциозни или чувствителни содржини. Публиката и покрај изразениот скептицизам, обично слабо критички размислува па повеќето од информациите што ќе се објават лесно се земааат „здраво за готово“. Скриеното авторство во доминантен број случаи сигнализира висок степен на политичко значење на содржината и намера да се пренесе, често директно, или да се заштити одреден политички/економски став или интерес. Најчесто се работи за непотпишување на текстовите или прилозите, или пак се даваат само иницијали, кои треба да протуркаат некоја политичка или економска порака, т.е. треба да добијат „новинарско руво“ кое ќе ја оствари својата пропагандна цел. Ваквата појава станува сé почеста во домашните медиуми имајќи предвид дека развојот на одделите за односи со јавноста, како на политичките, така и на економските субјекти, влијае врз тоа тие самите да одредуваат стратегии и содржини кои треба да се протнат во вообичаените комуникациски канали и да стигнат до јавноста. Се работи за одредена разработка на техниките на „прикриено рекламирање“ (hidden advertzing, англ).

Кај телевизиските прилози прикривањето на авторството е потешко за изведување, бидејќи гласот, или пак ликот, на новинарот се потешки за потиснување од самата содржина која се емитува. Сепак, телевизиските прилози успеваат на поинаков начин да го маскираат авторството преку различни јазични манипулативни техники, кои во форма на одреден „новинарски жаргон“ треба да го прикријат фактот дека се работи за информации кои новинарот ги пласира во прилог на интересите на субјект надвор од самиот медиум. Во вакви ситуации новинарот може да ги претстави овие пораки како свои давајќи им „новинарски легитимитет и вредност“ или да го маскира вистинското авторство со тоа што ќе ги бајпасира преку трета инстанца за давање легитимитет, а тоа најобично се изведува преку манипулирање со изворот на информации.

Токму во вакви случаи се користи обемна лексика која преку непрецизни и неименувани извори пласира содржини погодни за политичките,  економските или личните интереси на надворешни субјекти. Низ анализите најчесто користени формули се следните: „дознаваме“, „откриваме“, „според информациите на [име на медиумот]“, „изворите на [име на медиумот]“„аналитичарите наведуваат“, „експертите проценуваат“, „познавачи на состојбите“, и ред други синтагми со иста функција.

Неколку примери за илустрација на манипулирањето со изворите:

„Во овие протсети се злоупотребува смртта на едно младо момче и тоа за партиско-политички цели, велат аналитичарите.“   (Сител, 15.6.2011)                                                                                                  

„Откако интернетпорталите објавија дека еден од најдобрите пријатели на претепаниот до смрт Мартин Нешкоски планира да истетовира фотографија од својот другар на своето тело, ни се јавија читатели кои велат дека специјалци интензивно „ораат” во населбата и го бараат „виновникот”                                                         (Шпиц, 13.6.2011).                

Пропагандни техники во Македонија (2)

Source: http://frugaldad.com

Social Data Hub на Google ќе им овозможи на маркетерите да ја видат големата слика за тоа како социјалните медиуми навистина влијаат врз брендовите, а најважно од се ќе им помогне да разберат како активностите на социјалните медиуми доведуваат до враќање на инвестициите (ROI) преку креирање квалитетна содржина.

Веќе 12 социјални медиуми, вклучувајќи страници за вмрежување и обележувачи, се вклучија во Social Data Hub на Google и ги споделуваат со него статистиките и метриките како на пример +1, гласања, коментари и сл.

Social Data Hub на Google очекуваме да биде достапен скоро. Она што е интересно е што за најголемите и највлијателни социјални мрежи, Facebook, Twitter, LinkedIn и Youtube сеуште нема најави дека ќе ги стават на располагање своите статистики на Google.

Google ќе мора да се потруди да ги убеди овие социјални мрежи да ги споделат своите статистики и да се вклучат во Social Data Hub доколку сака да понуди извештаи кои ќе бидат од корист на маркетерите. Метрики од социјалните медиуми во кои отсуствуваат бројки од Facebook и Твитер, би дошло исто како мерење на оптимизација на вашата страница без да го анализирате Google.

Дискутабилно е дали Facebook некогаш ќе се одлучат да се вклучат во Social Data Hub. Сепак за другите социјални платформи, вклучувањето има некои посебни предности. Тие имаат можност ја докажат својата вредност преку партнерството со едно од најквалитетните и најмасовните решенија на интернет способно за обезбедување на реално споредбени податоци за ефикасноста на социјалните канали. Маркетерите имаат можност на иста платформа да ги споредат резултатите и да следат кој канал им обезбедува најквалитено присуство.

Меѓутоа во отсуство на статистики за највлијателните социјални мрежи на нашиот пазар, прашање е колку Social Data Hub е корисен за вашите бизниси.

Што мислите, колку време ќе им треба на Google да ги придобијат најголемите социјални мрежи и да се вклучат во овој систем?

AdAge и JWT минатата недела извадија одличен извештај од истражување кое ги открива практиките на жените кога станува збор за употреба на технологија. Во воведот Beth Snyder Bulik вели:

Female users are the unsung heroines behind the most engaging, fastest growing and most valuable consumer internet and e- commerce companies. Especially when it comes to social and shopping, women rule the internet,” wrote Aileen Lee, a partner at the storied venture-capital firm Kleiner Perkins Caufield & Byers.

И не е само интеренетот во прашање. Ако го земеме во предвид фактот дека жените трошат 5 трилиони долари годишно, што претставува половина од БДП на САД, тогаш оваа публика во ниту еден случај не треба да биде занемарена од страна на маркетерите. Тука Melissa Lavigne-Delville истакнува:

“Until now the story has been about women catching up with men, whether that’s in use of mobile or using the net or whatever. But the next wave of women and technology is not just about catching up, but setting and influencing trends from social gaming to group buying and more,” said Melissa Lavigne-Delville, VP-trends and insights, NBC Universal.

Така AdAge си направиле фин примерок од неколку репрезентативни претставнички на женската популација во различна доба од својот животен век, па почнале да ги истражуваат нивните навики по неколку параметри. Во прилог се два графички приказа на интересни податоци, од кои првиот укажува на тоа какви навики за гледање различни видеа имаат жените на 3те основни уреди, мобилен телефон, лаптоп и пресонален компјутер:

Следниот податок е можеби најинтересниот во истражувањето, а ги разгледува жените како родители, односно нивните ставови за користењето на мобилниот телефон при комуникација со нивните деца:

Како што истражувањето покажува, многу од мајките со мали деца се повикуваат на својот мобилен телефон во надеж дека ќе си ги забавуваат децата или пак ќе ги смират бар за кратко. Нема причина да се посомневаме дека и кај нас постои истата ситуација, па оттаму и првичната позитивна реакција за (веројатно првата) македонската апликации за мали деца Умко.

За да ги прегледате останатите статистики за навиките и употребите на технологија од страна на америанските жени , погледнете го целосното истражување (PDF).

Двата најразработени и највлијателни водичи се на BBC и на АР.

Пренесуваме неколку хајлајти од истите, кои мислам дека се интересни и од особено значење:

• Редакциите ги охрабруваат своите вработени да ги користат социјалните мрежи (СМ) како неодминливо средство за комуникација во денешни услови.
• Покрај правилата за професионална употреба и споделување содржини, редакциите им даваат насоки и затоа како да ги користат и своите лични профили и сметки на социјалните медиуми (BBC: Don’t do anything stupid… Remember that even though you are acting in your own personal capacity, you are on show to your friends and anyone else who sees what you write, as a representative of the BBC. If you are editorial staff, it doesn’t make much difference whether or not you identify yourself as someone who works for the BBC).
• Не искажувајте политичка наколнетост во која било опција и ситуација. Нарушувањето на имиџот на компанијата како „непристрасен извор на информации“ е недозволиво.
• Не споделувај доверливи информации преку СМ.
• Ако имаш свој блог разговарај со својот претпоставен заради расчистување на одредени можни конфликти на интереси.
• Споделувањето содржини од вашата редакција и евентуално автоматизирање на нивно објавување координирај го со колегите и уредниците.
• Личните преференци (like, RT и сл.) треба да бидат внимателни кон претходно спомнатите интереси на компанијата (непристрасноста и етичноста) и треба да одбегнуваат изразување на одреден политички став, подршка или осуда (на пример не е дозволена содржина од типот: RT@jonescampaign smith’s policies would destroy our school ).

• Интеракцијата на СМ со изворите на информации (функционери, портпароли, и сл.) треба да е крајно внимателна и да не наведува на наклонетост или пристрасност.
• Новинарите треба да водат сметка дека границата помеѓу приватното и службеното е прилично кревка.

Ако ова доволно ве мотивираше, погледнете ги целосните водичи на овие две медиумски куќи:

BBC Social Media Guidlance      Social media guidelines for AP employees

Минатиот викенд во Нови Сад снимивме само едно интервју и тоа со Matt Gierhart човекот кој е задолжен за „social” во Ogilvy Action една од гранките на глобалната Ogilvy.

Со Matt зборувавме малку за технолошкиот детерминизам за различните прифаќања на технологијата и малку за тоа како денес се однесуваат големите брендови во поглед на фамата наречена социјални медиуми. За мене клучната реченица е: Most important thing about Social Media is input not output.

Намерно ги извадив прашањата, мислам дека се разбира се од муабетот, сепак ако нешто треба да се појасни, тука сум. Погледнете го видеото (го има и во HD) и прочитајте нешто повеќе за Matt Gierhart

Со 7 паралелни конференциски теми, овој настан им овозможува на посетителите да одберат да слушнат презентации од многу интересни говорници и да бидат во тек со последните трендови во бизнис и маркетинг индустријата. Бизнис лидери од различни области од дигиталната и информатичката индустрија ќе бидат главни говорници на оваа конференција.

На главната сцена ќе има панел дискусии со многу визионери и лидери во е-трговијата и социјалните медиуми. Тука многу светски експерти во дигиталната индустрија ќе ги споделат своите знаења од полето на комуникацијата со клиенти, дигитален маркетинг, стратегија за присуство на брендовите на социјалните медиуми, маркетинг преку мобилни телефони. На конференцијата како говорници ќе се појават основачи и извршни директори на најпознати, најголеми или најиновативни компании во светот како Microsoft, eBay, PayPal, Google, Facebook, Saatchi & Saatchi, итн.  На главната сцена ќе се појави и еден од неколкуте дигитални магионичари во светот Marco Tempest.

За прв пат оваа година Webit ви ја претставува DevCamp работилцата, место каде што веб и дивелопери на апликации ќе можат да ги разменат своите искуства, своите контакти и ќе имаат можност за вмрежување. Секоја работилница е полудневна или целодневна каде што многу експерти ќе ги споделат своите знаења со публиката. Еден од говорниците кои ќе се појави на работилницата е John Lunn од PayPal X, кој ќе ja демонстира најновата иновација во онлајн плаќањето и исплатите.

Во наредните неколку недели ќе споделиме уште повеќе информации за Webit 2011.

Во постот Jeremiah зборува за она што доаѓа во сферата на управувањето со заедници, за нивното аутсорсирање (немам превод :() и слично. Секако интересна е таа тема, но далеку сме ние од тоа. Не само како пазар туку и како земја која би можела да „продава” такви услуги.

Она што мене ми се допадна во постот, веќе напоменав, е табелата во која тој ги ситематизира нивоата на различни услуги кои подразбираат управување со заедници. Фокуст секако е на тоа кој е одговорен и која е нивната задача. Еве обид за превод (и адаптација, плус додадов неколку линкови) на истата:

Активност: Стратегија
Опис: Често зад сцената, тие ја предводат целата стратегија на тоа како потрошувачите/клиентите се вклучени во различните делови од компанијата. Често оваа услуга подразбира изработка на извештаи и одговрност за повраток на инвестицијата.
Трендови: Оваа активност најверојатно ќе остане во надлежност на вработените на компаниите бидејќи тие имаат подобро разбирање на бизнис целите, и клучните односи.

Активност: Застапување на брендот
Опис: Ја претставува приказната на брендот (и таа на самите потрошувачи/клиенти) и често е главното лице на компанијата во онлајн заедниците, и нема изгледи тоа да се промени.
Трендови: Оваа услуга често останува во кругот на вработните на компаниите но понекогаш знае да биде предадена на агенциите, како на пример за “Jenny за Axe” беше редовно вработен во Edelman.

Активност: Одговарања на прашања на челнови (корисници)
Опис: Одговори на чести прашања поврзани со производи или услуги, како на пример: „Дали го имате овој или оној производ?” или „Дали некој знае како да … ”
Трендови: Често ова е одговрност на маркетинг, или менаџерот на производот или на делот за грижа на корисници. Сите тие се обучени и знаат каде да ги бараат одговорите на прашањата. Како и кај другите канали за грижа за корисници, се очекува и овој дел да биде пренасочен кон надворешни компании.

Активност: Модерација, курација, аналитика
Опис: Често зад сцената, овие луѓе ја прегледуваат содржината и го вршат нејзиното сортирање-класификување. Тие исто така може да бидат и куратори на содржината и да прават базични извештаи.
Трендови: Често овие вештини се под влијание на надворешни сораборници затоа што тие имаат минимално влијание на односот со клиентите. Овој тренд ќе продолжи и понатаму.

И сега кои прашања за локалниот пазар се отвараат? Не би се осмелил да прашам како се одлучиле нашите компании да ги распределат ресурсите за овие активности, затоа што знам дека ќе се сведе на мал број примери и недоволно разработени планови (со задоволство прифаќам деманти :).

Но, ќе се осмелам да прашам едно далеку поосновно прашање: Дали нашите компании воопшто плански комуницираат со интернет заедниците? Колку се свесни за потребата од овие активности? Имаме ли препознатливи позитивни или негативни примери?

Via Web-strategist.com