Лажно асоцирање е манипулативна техника во која два поими наменски се доведуваат во врска за да се постигне одреден содржински ефект, иако во стварноста самите поими не се во реална причинско-последична врска. Во определен број случаи кога постои формална или слаба врска, при манипулирањето таа се подвлекува, нагласува или интензивира:

„Дел од новинарскиот еснаф излегоа да протестираат поради отказните решенија на неколкумина новинари. Но, најверојатно ваквите протести беа организирани поради згаснувањето на печатените медиуми на Велија Рамковски, кој ја прекина финансиската поддршка на неговите весници“,  МТВ 04.7.2011.

Паралогизам           

Паралогизмот е манипулативна техника на заклучок  кој може да фунционира логично само ако се гледа од еден изолиран аспект или гледиште. Ако пак темата или прашањето се контекстуализираат во својот причинско-последичен тек, тогаш станува јасно дека се работи за семантичка и логичка манипулација.

„И што сега? Политиката создаде илјадници новинари заедно со стотиците медиуми, и политиката почна да ги уништува! Ништо пологично и полегитимно!“, Дневник, 02.7.2011.

               

Замена по блискост

Во макeдонските медиуми се бројни навидум ситни „синегдохични“ (дел-за-дел, дел-за-целина, целина-за-дел) замени кои имаат сериозни последици по интерпретациите на самите информации:

„Премиерот Никола Груевски се извини два дена по убиството, а СДСМ обзнани дека убиецот бил негов поранешен обезбедувач“, Дневник, 09.6.2011.

Source: http://frugaldad.com

Листата вчера ја објави Facebook а изгледа вака:

1. Satellite Photos of Japan, Before and After the Quake and Tsunami (New York Times)

2. What teachers really want to tell parents (CNN)

3. No, your zodiac sign hasn’t changed (CNN)

4. Parents, don’t dress your girls like tramps (CNN)

5. (video) – Father Daughter Dance Medley (Yahoo)

6. At funeral, dog mourns the death of Navy SEAL killed in Afghanistan (Yahoo)

7. You’ll freak when you see the new Facebook (CNN)

8. Dog in Japan stays by the side of ailing friend in the rubble (Yahoo)

9.  Giant crocodile captured alive in Philippines (Yahoo)

10. New Zodiac Sign Dates: Ophiuchus The 13th Sign? (The Huffington Post)

11. Parents keep child’s gender under wraps (Yahoo)

12. How to Talk to Little Girls (The Huffington Post)

13. Stop Coddling the Super-Rich (New York Times)

14. Why Chinese Mothers Are Superior (Wall Street Journal)

15.(video) – Twin Baby Boys Have A Conversation! (Yahoo)

16. Man robs bank to get medical care in jail (Yahoo)

17. Why You’re Not Married (The Huffington Post)

18. A Sister’s Eulogy for Steve Jobs (New York Times)

19. Ryan Dunn Dead: ‘Jackass’ Star Dies In Car Crash (The Huffington Post)

20. Scientists warn California could be struck by winter ‘superstorm’ (Yahoo)

21. Notes From a Dragon Mom (New York Times)

22. A Message to Women From a Man: You Are Not “Crazy” (The Huffington Post)

23. Obama’s and Bush’s effects on the deficit in one graph (Washington Post)

24. Penn State, my final loss of faith (Washington Post)

25. Golden-Voiced Homeless Man Captivates Internet (Yahoo)

26. The most typical face on the planet (Yahoo)

27. Widespread destruction from Japan earthquake, tsunamis  (CNN)

28. Permissive parents: Curb your brats (CNN)

29. A father’s day wish: Dads, wake the hell up!(CNN)

30. (video) – Laughing Baby Loves Ripping Paper! (Yahoo)

31. Epic Cover Letter: How To Get Hired For Your Dream Job (PICTURE) (The Huffington Post)

32. New Zodiac sign dates: Don’t switch horoscopes yet (Washington Post)

33. Things Babies Born in 2011 Will Never Know (Yahoo)

34. The Psychology of Revenge: Why We Should Stop Celebrating Osama Bin Laden’s Death (The Huffington Post)

35. (photo gallery) – ‘Where Children Sleep’ (New York Times)

36. Quake moved Japan coast 8 feet, shifted Earth’s axis (CNN)

37. Steve Jobs, Apple founder, dies (CNN)

38. China’s latest craze: dyeing pets to look like other wild animals (CNN)

39. Grant Hill’s Response to Jalen Rose (New York Times)

40. Steve Jobs’s Patents (New York Times)

Мене веднаш во очи ми падна типот на изворите кои се излистани овде. Буквално сите до еден се огромни медумски компании (можеби малку се разликува The Huffington Post иако зад него стои AOL), и она што е интересно нема баш многу различни меѓу нив. Јас успеав да избројам само 6 различни медиуми на листа од 40 написи. Во детали распределбата изгледа вака: New York Times – 7; CNN – 10; The Huffington Post – 7; Yahoo – 12; Washington Post – 3; Wall Street Journal – 1.

Пријателите од TheNextWeb забележуваат интересен факт дека покрај забавните теми (хороскоп и сл.) топ тема на листата е многу сериозна тема (цунамито во Јапонија) и тоа станува збор за фотогалерија што заедно со другите написи на листата уште еднаш потврдува дека фотографии и видео поминуваат одлично на Facebook.

Вредно за спомнување е да се воочи фактот дека на листата нема само т.н. breaking вести и дека (ова важи првенствено за американскиот пазар се разбира) сеуште е многу рано за да се отпишеме Yahoo! Сепак, тој извор на оваа листа е најчесто застапен.

Што мислисш која е најсподелувана МК сторија на Facebook. Сподели го линкот до сторијата во коментар, ние ќе го провериме бројот на споделувања на Facebook.

Во ваков „транзиционен“ медиумски контекст интересно е да се преиспитаат некои класични мотоа на новинарството до кои медиумите се држат слепо, не заради сигурност дека мораат, туку повеќе од несигурност кои се алтернативите. Токму во овој правец извонредно интересен е прилогот на socialmedia.biz под наслов „Преосмислување на новинарството во ерата на социјалните медиуми“ и неколку класични новинарски принципи кои авторот предложува да бидат преиспитани.
Да ги разгледаме низ адаптирана верзија за нашите услови на овој план:

1. Објективноста е светост

Авторот вели дека моментно се случува сериозен пресврт во кој корисниците не се повеќе толку заинтересирани за објективноста на медиумот, колку што за нив е важна ТРАНСПАРЕНТНОСТА. Уредувачката политика и блискоста на медиумите со одредени општествени моќници не може да се сокрие во денешниот супер поврзан и хипер информиран свет. Она што им останува на медиумите не е да глумат дека се „објективни“ и дека „живеат и работат само за публиката“, туку на транспарентен начин да ги пласираат и презентираат информациите и содржината. Класичарското идеализирање на одамна неприсутната објективност и дволично додворување на корисниците е надминат модел.

2. Содржината е најважна

Неспорно е дека корисниците ги конзумираат медиумите примарно заради нивните содржини, но останува фактот дека тие се приврзуваат кон нив и остануваат на нив само заради КОНВЕРЗАЦИЈА. Ако медиумот им го овозможи тоа, тогаш може да се каже дека тој одговорил на предизвикот на новото време и изградил здрав однос со корисниците.

3. Мобилните медиуми се ограничени

Потребно е што поскоро да се надмине оваа заблуда, а медиумите да се прилагодат на новиот корисник кој сé повеќе ќе ги користи медиумите во движење. Потребно е не само техничко прилагодување на содржините за користење преку мобилни уреди, туку и употреба на редица новоразвиени средства кои ги разработуваат новите технологии.

4. Медиумите треба да ги поттикнуваат граѓаните на преземање акции

(тие треба само да инфомираат, а публиката сама да донесе свои ставови)- Се чини дека „неангажирачкиот приод на медиумите“ vis-a-vis корисниците е надминат модел на дејствување. Медиумите често им се обраќаат на институциите, центрите на моќ и на јавните функционери со цел да преземат некоја акција, решат некој проблем и слично. Поттикнувањето на ангажманот на корисниците главно се сведува на пренесување на препораките за чување од жешки температури, пиење течности и слични тракатанции. Тоа мора да се промени, поттикнување на ангажираноста на корисниците е во склад со останатите начела кои интензивно се развиваат (конверзацијата, партиципацијата и контрибуцијата) и мора да се засновува на врвните општоприфатени етички принципи од типот на јавен интерес, владеење на правото и правдата, хуманоста и слично.

5. Новинарите никогаш не промовираат – Зошто да не?

Промовирањето и препорачувањето се дел од новиот супер-поврзан интернет. Споделувањето е еден од најважните принципи кои ги градат заедниците и мрежите на корисници. Споделување содржини, постови, фотографии, видеа и сé што ја поттикнува конверзацијата е повеќе од добродојдено.

6. Бројките се важни но не баш многу

Иако скептицизмот кон бројките и статистиката кај нас е сé уште силно присутен, сепак нивното влијаание е неспорно, особено кога се тие приложени на транспарентен, сеопфатен и неманипулативен начин. Ова особено се однесува на транспарентноста во однос на број на посети, кликови, коментари и други придружни содржини кои се елемент во прилог на градење доверба и заедница од корисници. Статистиките не треба да се кријат како што е тоа случај со тиражите и гледаноста на домашните медиуми и да бидат некаков супер таен, сокриен документ кој им се презентира исклучиво на огласувачите (и политичарите?).

7. Медиумите треба да привлекуваат публика

Грешка во старт. Единствен спас на медиумите денес е во постапно и трпеливо градење на ЗАЕДНИЦА на корисници кои знаат што ќе добијат од вас. Таргетирање и бихејвиористичко дразнење и манипулирање (особено со тривијални, ниски скокотливи содржини) се помалку ќе бидат ефектни. Светот се менува, тоа е најприродното нешто, а (само) со „ефтини“ мамки не можете да сметате дека некој ќе развие почит или приврзаност кон вас.

8. Медиумите мора сами и контролирано да ги дистрибуираат содржините

Споделувањето не смее да биде подредено на контрола. Медиумите мора да му дадат простор на процесот на слободно споделување и препорачување, не само преку техничко овозможување, туку и со надградба на процесот и промовирање на одредени носители (external content champions/ditributors) во форма на истакнати поединци, агрегатори, персонализирани канали и слично.

Елем, развојот на медиумите  е повеќе од бавен, интеграцијата на новите медиуми во информациско-комуникацискиот систем дава мешани резултати (бројни лоши, спорадични добри), а угледот и довербата во медиумите паѓаат континуирано, па рековме во неколку куси сентенци да дадеме наши проценки „шчо напраифме и шчо требит да праиме со медиумските вопроси“:

Традиционалните медиуми функционираат по инерција

• Јавниот-комуникациски систем (т.е. медиумскиот систем) не функционира: јавниот сервис е со светлосни години далеку од својата вистинска функција, мнозинството од комерцијалните сервиси се политички подредени (во различни степени, сé до најсериозниот, целосна политичка инструментализација), а квалитетот на информациите е сé полош (се мисли на содржинско ниво, но често ова можете да го увидите и во лошиот стил, јазик,  „копи-пејст“ преводите и други грешки на елементарно рамниште).

• Домашните медиуми сé уште функционираат по инерција и во склад со медиумските услови и фактори од крајот на минатиот век. Ова примарно подразбира две нивоа:
  • (1) Медиумите не се прилагодени на новата јавност и публика кои се развија во Македонија (како и сегде другде), која бара два типа услуги од медимите: (а) квалитетни брзи информации на повеќе канали, (б) квалитетни аналитички информации (вечер или ден потоа). Нема повеќе (класична) јавност, таа се трансфoрмира во своевидна (локална, лингвистички ориентирана) „комуникациска заедница“.  КОМУНИКАЦИСКАТА ЗАЕДНИЦА е тој нов социјален круг во чии рамки се одвива повеќенасочна и повеќемедиска комуникација.
  • (2) Циклусот на дистрибуирање на информациите е истиот со години (со ретки исклучоци на аналитички стории за печат и телевизија кои се подготвуваат повеќе денови): за печатените тој завршува горе-долу околу 16-17:00 часот, со што голем дел од информациите лесно стануваат бајати (среќа што Ратко Младиќ го уапсија четврток претпладне, да се случеше тоа попладне за него ќе читавме во весниците во сабота). Телевизиите работат во нешто порастегнат циклус, но и тој е динамичен во своја смисла и не дозволува поквалитетно обработени содржини). Овие елементарни рамки и дистрибутивен модел (како и редакциите кои го опслужуваат истиот тој модел) треба сериозно да се преиспитаат. Што има лошо во тоа печатеното издание да излегува првично наутро, со подобро собрани, средени и анализирани информации (да, да, за ова треба да се работи и попладне, навечер и сл.)?

На интернет забележлива е штурост и слаб квалитет на информациите

• Веб-приказната е сé уште недораскажана, но бавноста на нејзиното развивање е прилично разочарувачка: кај печатените медиуми почна полека да се напушта моделот на интернетот како онлајн архива на печатеното издание, но штуроста на прес-вестите и слабиот квалитет на информациите  кои се пакуваат како „најнови вести“ не ги менува работите во квалитативна смисла. Пак е тоа некој про-форма чекор кој не му прави разлика на посетителот. Паниката од падот на продажбата на печатените копии се обидоа да ја ублажат со одложувања на веб-изданијата, па откако продажбата (нормално :) не се промени или подобри, медиумите во трк почнаа порано да ги објавуваат за да не го изгубат и своето влијание. Интернетот треба да биде место за брзо, но и квалитетно информирање: со некакви трошки од информации работите не се менуваат. Електронските медиуми поопсежно го користат интернетот, главно за пласирање на видео содржините од своите прилози и интеракција со гледачите преку коментарите. Онлајн содржините често доцнат или пак користат недоволно квалитетни „плеери“ што искуството на следење преку интернет го прави доста макотрпно (лично, на пример, чекав емисија во која имав дадено изјава некои 10-тина дена, но актуелноста и на емисијата и на темата прилично се загуби по толку поминато време).

• Новинарското јас е прилично избледнето. Она што е доминантен модел  во написите и прилозите е новинарот да воведе некоја тема и потоа целосно содржината на текстот да им ја препушти на изјавите на инволвираните и едисикојси експерти и други повикани. Едно лошо е пристрасен нафуран новинар, но неговот целосно отсуство од текстовите е спротивна крајност која е подеднакво негативна. Обично се става наслов пригоден и угоден на уредувачката политика и толку. Имаме медиуми без новинари, за жал (да повторам, исклучоци има, ПРОБЛЕМОТ е што тие се малцинство).

Што може да се очекува

• „Сите за сé синдромот“на домашните медиуми уште опстојува. Медиумите во Македонија ќе мора да ја научат лекцијата дека не може еден медиум да известува за сé, од висока политика, до трач вести (ова важи за печатените, електронските некако ги поделија тие содржини). Одењето премногу во широчина нужно резултира во обемни површни содржини кои немаат вредност. Весниците најногу загубија од својата информациска вредност, како од побрзата телевизија, така и од супер-брзиот интернет. Нивното место во новиот медиумски систем е пред сé аналитичко и длабинско известување за актуелностите и најважните прашања во општеството, внесување на некаква трезвеност, по тресковидниот бран на електронските медиуми. Во теоријата на медиумите се наведува дека во за неколку години на пазарот ќе има место само за два типа дневни весници: таблоиди и аналитички ориентирани печатени медиуми.

„Сакам да се знам и да сум пријател со Стив Џобс ама никогаш не сакам да работам за него (слушам дека тие што работат крв плукаат секој ден по 3 пати).“

„Не може богато детиште кое цел живот вози мерцедеси да конструира нешто револуционерно како веспа или фичо, тој ќе направи ролс-ројс или јагуар“

Текстот намерно сакав да го почнам со овие две реченици бидејќи овие 2 нешта ми паднаа на памет кога го листав The Daily на Роберт Мурдок. Весникот го лансираа на прес пред некој ден и кој веднаш можеше да се симне во Apple-овиот AppStore.

Што, како и зашто има во апликацијата ќе најдете повеќе подетално на Гардијан, CNN, PC Mag или PC World (да не ги раскажувам функционалностите). Ама сепак ве молам прочитајте го ова The Daily’s Business Model Undone By A Blog?.

Ќе пробам да сумирам во неколку реченици

Наспроти бомбастичните најави, нема ама баш ништо ново (сегашните верзии за iPad на USA Today и NYTimes се далеку подобри), само убава кутија и нашминкана полу-анимирана содржина. Интересно вклопени коментари и некој други ситници како на пример анкети на прашања ама далеку од она што најавуваа дека ќе биде. Имено, проектот најавувам како весникот над весниците, кој ќе ја спасеше новинарската индустрија нема ни С од Спасение туку само едно Р од разочарување.

Апликација која постојано паѓа, написи кои не можат да се зачуваат за да ги читате подоцна, видео кое не се вчитува, неконзистентна навигација… (ова се само дел од проблемите на апликацијата со кои се соочив). Треба ли да набројувам уште? А нема ни трага од инфографици (статични а камо ли анимирани), вистинско инкорпорирање на социјалните медиуми, 24 часовни deadlines, посветеност на корисничката база…

Претпоставувате, нема ни денар да платам за оваа апликација ни за нејзините вести, што можам да ги најдам бесплатно на блогот на Baio кој за 20 минути му го расипа од корен бизнис моделот на Мурдок.

Е сеа ќе се вратам на двете реченици од почетокот. Во еден од текстовите кои ги линкав имаше еден коментар од новинарите присутни на настанот каде бил претставен весникот

„ 11:01 How do you know this is not a Steve Jobs event? It’s running late.“…

Дефинитивно диносаурусите како Мурдок полека ќе изумираат бидејќи не можат да сфатат дека се од корен се менува во новинарството во 21-от век и дека или ќе еволуираат или ќе ги снема. Само со повеќе пари а без идеа нема еволуција, посебно не од Мурдоковата удобна кожена фотелја.

Видете само кој му го води весникот (се исти како него „класичари“) нема нови деца, нова крв, нови идеи. Џабе вложените пари кога се фрлаат во бунар на крај на денот. Што се мачиме кога сето ова, горе, доле ,уште лани го предвидоа оние што гледаат подалеку.

Мурдок не е Че Гевара.

Или што би рекле старите „овие на клекнувањето ја згрешиле“.

Простете вака негативно што звучам ама „Големите Исчекувања“ понекогаш раѓаат и „Големи промашувања“. Ова вака на кратко а за повеќе слободно навалете на коментари тука сум.

По 7 месеци од официјалната промоција и над 8 милиони продадени примероци iPad стигна до сите делови од светот.

Колку и како iPad го смени начинот на кои се консумираат вестите (дневни весници и магазини пред се) во светот, е прашање што е ongoing процес, но и прашање на кое полека му се наѕираат контурите кога станува збор за одговорот.

Нормално никој не рече дека ќе ги снема дневните весници печатени на хартија преку ноќ и дека тие ќе умрат, но полека се менува фокусот на тоа како ќе изгледа иднината на медиумите.

Иако имаше некакви обиди од Popular Sience, The New Yorker, Life, да покажат како треба да изгледаат новите интерактивни ipad изданија, во деновите кои доаѓаат очекуваме да ја видиме вистинската работа. Последните гласини велат дека Стив Џобс и Роберт Мурдок крчкаат ексклузивен весник само за ipad наречен “The Daily” и дека Ричард Брансон исто инвестира во неговата верзија наречена „Project“, проекти кои треба набрзо да и бидат достапни на јавноста.

Извор: digitaltrends.com

Што ги мачи магнатите и развиените земји?

Како да се направи нешто ново во новинарската индустрија ама да не се плука во стариот бунар е прашањето. На запад овој проблем е доволно искомплициран со системот на огромни попусти на годишните претплати на дневните и периодичните изданија, како и мрсните милионски рекламни договори на годишни нивоа. Затоа издавачите имаат проблем како да се пренесат истите функционалности на новиот „медиум“, каде за разлика од хартијата, многу точно знаете кој го има „отворено“ својот весник, што чита најмногу од него и дали ги гледа рекламите и колку му се релевантни.

Имено во „iPad светот“ кој е се повеќе реалност, печатниците и дистрибуцијата полека го надминаа својот зенит и почнуваат да опаѓаат во значење бројки и влијание, а тоа повлекува дека на цена почнуваат да добиваат дизајнерите, инфографичарите, аниматорите. Фокусот се движи полека од профит од реклами назад кон основите т.е профит од содржина или од продадени копии ако сакате.

А тоа значи за оние кои сакаат да останат во своите моќни уреднички и сопственички фотелји дека мораат да се менуваат и да одат напред, инаку црни денови им доаѓаат.

Многумина посебно помали издавачи разбираат дека е потребна промена. Но проблем е како да го префрлат својот магазин на iPad и да бидат конкурентни. Дали треба да прават сопствена платформа, a нема утврдени навигациски правила, нема доволно обучен кадар на пазарот на труд со доволен број релевантни референци. Вистинска дилема нели?

Целата оваа приказна личи многу на приказните со првите статични и динамични веб сајтови. Но поучени од искуството, веќе на пазарот се појавија CMS платформи т.е уште поточно InDesign интеграциони алатки наменети баш за „класичните весникари“. Значи со клик на копче 80% од магазинот „преломен“ во InDesign како за печатење е префрлен во соодветен формат (XML, HTML5), а оние 20% се најчесто мултимедијалниот или аниматорски дел кои треба малку да се доработат. Многу просто за малку пари  и со веќе обезбедена наплата и контрола на профитот и дистрибуцијата. Нормално ова е далеку од искористување на можностите на iPad како платформа, но барем ќе ве има таму.

Веќе има места каде ќе ги најдете листа на поголемиот дел од магазини кои имаат свои апликации за ipad, но она што е најинтересно е дека во борбата се вклучуваат магнатите како Washinton post, Atlantic, NewYorker па дури и владини американски магазини од типот на State mag. Последниве со свои варијанти на навигација и функционалност кои навистина внесуваат свежина и покажуваат дека има и други дечки кои размислуваат концептуално како BERG и работат по насоките (Apple’s HI Guidelines) на Apple, секако тука издвојувајќи ги како најинспиративни Information Architects.

Она што во САД посебно издавачите мора да го решат е секако е моделот на претплата. Имено поради сложените рекламно- печатарско-издавачки врски претплатите на годишно ниво на некои магазини или весници се во некои случаи дури и 80% поевтини од купување на истиот број магазини по редовна цена.

Воедно што да прават со оние кои се имаат претплатено на хартиеното издание, ќе го добијат ли електронското за џабе или со попуст? Тоа се дел од дилемите на американските експерти за кои можете да прочитате овде, овде и овде.

Извор: osxdaily.com

А што не мачи нас?

Сакале ние или не iPad допре и до нашите простори и нашето катче од светот. За некого елитистички гаџет, за некого прозорец кон иднината тој исто како и iPhone полека станува дел од нашето секојдневие. Луѓето кои ги знам што имаат iPad се пред се од ПР, ИТ и со некои исклучоци од новинарската фела (секако не сметајќи ги оние кои своите уреди ги кријат дома). Овие последните се растргнати помеѓу желбата да видат за што станува збор, но да не ги видат колегите како извршуваат предавство на печатарските преси и хартијата кои живот и бизнис значат.

Ај да почнеме од убавата работа. Во новата верзија на оперативниот систем iOS 4.2 конечно има македонска тастатура, значи македоснки девелопери џабе ве викавме на работа ништо од бизнисот.

Ај тастатурата ами нема ни македонска апликација во продавницата на Apple (едвај чекам да ме демантира некој).

Донекаде разбирам дека има и тука малку потешкотии (согласно платежната картичката кога се регистрирате Apple продавницата дава за секоја земја различен избор на апликации и сите не гледаат се) ама од некаде мора да се почне. Поентата е, има во овој бизнис пари само треба да се најде начинот. Но ова не е ништо потешко од било каков друг бизнис. За кого ја правите апликацијата, колку ја наплатувате, што продавате и кому, одржливост и апдејтирање на податоците, надградби на апликациите… Сигурно можете да ја продадете апликацијата некому, цел нов свет ве чека таму. Само ќе ве потсетам на човекот кој направи апликација дијамант позадина за iphone и ја продаде на неколкумина за цена од 1000$ пред да ја тргнат од продавницата. Нека биде и таква ама да биде македонска.

Извор: thedailybeast.com

Македонските (печатени, радио, телевизија) медиуми за жал не ги гледам на ipad во блиска иднина, посебно не додека тоа не го направат хрватите и србите оти нели така оди напредокот кај нас. Она што е претпоставувам некаква кочница е прво mindset-от на менаџерите на медиумите, второ екипата на млади и стручни луѓе кои ќе го направат тоа и на крај газдите кои тоа треба да го инкорпорираат со постојниот бизнис. Дотогаш џабе ќе сонуваме за newsroom concept во Македонија.

Често со Дарко се шегуваме на темата велејќи дека за Македонија важат и се релевантни извештаите на Innovation ама да не го купуваме последниот, за нас важат оние од 2003та.

Шегата настрана, реална и мала надеж лично имам во портал медиумите и интернет новинарството иако и таму со чесни исклучоци важат истите проблеми и предизвици како и кај „традиционалните медиуми“ што и не зачудува кога голем дел од сопствениците таму се поранешни новинари од печат, радио, ТВ и само „смениле формат“ заради Х причини. Да не се разбереме погрешно има и дечки кои сакаат и знаат да одат напред ама или имаат проблем со финансии, со кадар, со издржлива долгорочна идеја.

За на крај

Новата верзија на ipad се крчка, се зборува за 2 камери, блиц, ретина екран, можност за видео разговори, USB приклучок… Не случајно најбараниот подарок оваа година за Божик е ipad.

Сеад објави пост со податоци од неговото истражување за „Разлики во телевизиските дневници на програмските сервиси во Македонија”. Тие наидоа на позитивни рекции и го мотивираа Филип на кратко да ја реобајви информацијата за тој пост на Global Voices (GV) иницијално инспириран да ги доведе во корелација резултатите на Сеад со резултате за кои зборува Итан Зукерман (еден од основачите на GV) во своето одлично видео на TED.

Не знам како, ама ова видео не го имав гледано. Со задоволство го изгледав вечерва и сфатив дека во голема мерка она за што зборува Итан е темата која јас ја обработувам во моето актуелно академско истражување. Додека го сфаќав тоа и додека се радував дека имам ушт еизвори и уште материјали за читање, истражување и споредување се чудев како до сега навситина не сум го гледал ова видео :).

Еве го видеото за сите оние кои не го гледале, а и за оние кои го гледале, пак да го гледаат.

Видеото има превод на македонски, кликни на view subtitles за активирање

А што најавува овој пост. Најмалку три работи:

1. Сеад ќе објавуав уште податоци од неговото истражување. Секси се.. верувајте ;)

2. TED настан и вакви убави говори ќе има за прв пат и во Македонија кон крајот на овој месец и

3. Јас истражувам локалната twitter заедница во потрага по потврда за еден начин на комуникација кој токму говорт на Итан го зачнува – затвореност во својот свет…  Резултати и заклучоци ќе има некаде кон крајот на оваа година.

Имав среќа, Игор вчера попладне ме замоли да земам камера за да го снимам неговото обраќање и потоа ми дозволи да го објавам. Па да не должам, еве го во прилог неговото обраќање на вчерашната одлична прослава каде се измешаа навистина различни луѓе од различни сектори со различни интереси, а сите со една зедничка точка: Time.mk

Уште еднаш. честитки за Игор и за TIme.mk догодина ќе очекуваме некој од Google да ја држи оваа презентација место него…. ;)

Ве молам, игнорирајте го моето идиотско смеење од време на време :)

Уште од појавата на интернетот и развојот на нивните веб презентации тие започнаа со неколку чекори заостанување, но сепак се чини ни до ден денес не успеаја да го фатат ритамот. Сите ние станавме „information junkies”, а во таа игра се приклучија голем број нови играчи кои од различен агол си почнаа да си гризат од колачот. Не е лошо секој да си јаде по малку од колачот, но лошо (од аспект на овие традиционалниве) е што нивните потези сега се под огромно влијание на овие … другиве.

Ева на што мислам:

1. Apple iPad – Сакале ние да признаме или не, овој производ, и серијата слични на него кои веќе се најавени, од темел ја размрдаа новинската индустрија, пред се весниците и магазините. Веќе се закажани семинари и слични други настани кои имаат за цел да ја продискутираат иднината на весниците откако се појави овој уред. Дополнително, најголем дел од поголемите светски издавачи уште пред да се појави физички на пазарот овој уред започнаа да работат на своите апликации за iPad. Нема потреба да зборувам дека светските консултантски куќи (Garcia Media, Innovation) веќе ги понудија свите услуги. Сакале тие или не, пазарот наложува да инвестираат во секој нов тренд кој од една страна им е наметнат, но од друга може да значи и враќање на индустријата која веќе некое време паѓа. А дека инвестициите се сериозни и бараат многу нови знаење, покажува и овој пост на одличните iA кои неодман го споделија своето искуство на тема изработка на апликација за iPad: Designing for iPad: Reality Check

Photo by iA

2. Facebook Пред некој ден на својата конференција за девелопери F8, Facebook претстави повеќе новитети кои значително ги менуваат правилата на игра, но не само оние на нивниот сервис, туку оние кои важат за целиот интернет. Задолжтелно на темва да го прочиташ: Is the New Facebook a Deal With the Devil?. И сега веснициве (т.е. online news сајтовите) сакале или не мора да се прилагодат на новите правила. Why Newspapers Need to Heed Facebook, Now. Доколку сакаат да им го овозможат на корисниците она што тие сакаат да го искусат и она на што Facebook ги навикнува, ќе мора да стапнат подлабоко во калта во која се наоѓаат. Не велам дека ова е негативно за нив, напротив како и со iPad-от  може да им внесе повеќе живот и профит, но сепак целата поента е дека играат на туѓа музика.

Во кој и да било случај, јасно е дека во овој период некако изгледа дека технологијата (читај другите компании) е онаа која им го свири орото на медиумите. На нив не им преостанува ништо друг освен да играат и да се надеваат на искрен и голем аплауз.