Ова е мојот фејзбук статус од 14 јануари годинава и кој за жал стана „визионерски“ :(

Моментот кога интимен момент како што е барање на раката на саканата ќе стигне до главните вести на една од националните телевизии, е доволно некој од нас да стави прст на чело: полека, што воопшто се случува овде?

Во суштина овде станува збор (за обиди?) за развивање на една нова перцепција за „романтичноста“ директно поттикната од медиумската култура, особено од холувудските филмови. Јавните запросувања не се реткост во САД на пример, каде културната матрица на Американците и нивните сфаќања за романтичноста се тесно испреплетени со филмовите. За нив јавното запросување е еден вид „херојство“ на јавна сцена како потврда на големата љубов и подготвеност за целосна посвета кон брачниот живот. Напнатоста на која се изложува мажот кој јавно запросува соочен со ризикот да биде одбиен и јавно посрамотен, билда еден вид „романтичарски адреналин“ што се интерпретира како жртва на мажот за љубовта кон саканото лице. Секако овде често се заборава позицијата на жената која треба да ја одигра улогата на пасивен одобрувач на овој ритуал и со тоа да ја принесе својата жртва за истиот, прикривајќи го огромниот притисок и речиси доведеност пред свршен чин.

Оваa појава зеде замав на американскиот континент, па бргу се пресели и во Британија, но  со различни ефекти и прифатеност, според пишувањето на BBC (Why do some people propose in public?).

Во локална смисла запросувањето на раката на девојката е врвен приватен чин во кој се одвива потврда на партнерите и личниот залог и завет за идниот брачен живот. Иако новиот бран на јавни запросувања кај нас е веројатно осмислен како романтичен пандан на холивудско-американските митови, кај нас интерпретациите не се така едноставни. Голем број од реакциите и не се баш така благонаклонети кон тоа ваквите чинови да ги прифатат како „романтични“ и „херојски“. Културниот код во САД и културниот код во Македонија не се исти, традициите се разликуваат, а степенот на приватноста и како таа се практикува во рамките на овој чин не се многу блиски. Со едноставни зборови ефектите од приопштување на туѓа традиција на друго тло помалку наликува како на пример да ставите каубојски шешир и да се прошетате низ Бунарџик, на пример?

Покрај примена на холивудската романтичарска митологија, познат е и феноменот на вирализација на овие јавни запросувања, особено на Youtube. Психолозите овде најчесто детектираат еден вид барање на внимание и самопотврда на актерите на овие видеа, но и јавен егзибиционизам кој го овозможуваат новите медиуми. Предизвикот лесно да станете познат (славен?) со пуштање на интернет на таков приватен чин за некого има огромна привлечност. Живееме во ерата на Спектаклот, а актерите ваквите запросувања ги толкуваат како спектакли кои можат да им го сменат животот и да ги издвојат од другите, а веројатно и да ги направат славни макар и на 15 минути. Некои теоретичари ова го толкуваат и како „celebrity simulation“ односно лажно проектирање на поединци како проживуваат некоја епизода од животот како да се славни.

Како и да е, идејата овде не ми е да прогласам нешто за погрешно или исправно, туку да се покаже дека културната апропријација на одредени туѓи пракси е многу комплексен процес, а консензусот за или против не се постигнува ниту лесно, ниту бргу. Од друга страна обидот да се пресликаат и применат туѓи модели на однесување, особено ако доаѓаат од медиумите и популарната култура, многу често се судираат со локалната пракса и традиција, а лесно со можат да испаднат и смешни. Умберто Еко ова во неговите семиотички списи го нарекува „аберација“, односно искривување или прекршување на еден модел во друга средина. Некој знаковен модел или образец може целосно да се измени и поинаку да се интерпретира ако му го смените културниот контекст. Мене на истава тема ми паѓаат на-ум оние поздрави, желби и честитки на локалните телевизии од пред десетина години кои одеа некако овака:

„Елеонора звана Бренда на својот братучед Елвис звани Брендон му посакува среќно матурирање и пријатни мигови со семејството“.

Нив веројатно им звучи кул да се идентификуваат со Бренда и Брендон од „Беверли хилс 90210“ серијалот, но сепак треба да се помисли и на тоа какви се интерпетациите на средината.

И конечно, по толку контроверзни примери за најголемиот дел од публиката во Македонија јавното запросување ќе стане вест должна за внимание ако се случи некој да одбие некого во ваков „мизансцен“, како на пример во видеото подолу (а ако некој знае кога конечно ќе падне таа свадба на Сарма нека пише во коментарите).

Лажно асоцирање е манипулативна техника во која два поими наменски се доведуваат во врска за да се постигне одреден содржински ефект, иако во стварноста самите поими не се во реална причинско-последична врска. Во определен број случаи кога постои формална или слаба врска, при манипулирањето таа се подвлекува, нагласува или интензивира:

„Дел од новинарскиот еснаф излегоа да протестираат поради отказните решенија на неколкумина новинари. Но, најверојатно ваквите протести беа организирани поради згаснувањето на печатените медиуми на Велија Рамковски, кој ја прекина финансиската поддршка на неговите весници“,  МТВ 04.7.2011.

Паралогизам           

Паралогизмот е манипулативна техника на заклучок  кој може да фунционира логично само ако се гледа од еден изолиран аспект или гледиште. Ако пак темата или прашањето се контекстуализираат во својот причинско-последичен тек, тогаш станува јасно дека се работи за семантичка и логичка манипулација.

„И што сега? Политиката создаде илјадници новинари заедно со стотиците медиуми, и политиката почна да ги уништува! Ништо пологично и полегитимно!“, Дневник, 02.7.2011.

               

Замена по блискост

Во макeдонските медиуми се бројни навидум ситни „синегдохични“ (дел-за-дел, дел-за-целина, целина-за-дел) замени кои имаат сериозни последици по интерпретациите на самите информации:

„Премиерот Никола Груевски се извини два дена по убиството, а СДСМ обзнани дека убиецот бил негов поранешен обезбедувач“, Дневник, 09.6.2011.

Frederic Lardinois, долго време пишувал за ReadWriteWeb (околу 1500 објави имал) и пред извесно врме одлучил да си отиде од таму и да отвори свој блог. Неговиот нов блог се вика Silicon Filter и релативно добро му оди. Погледни го видеото и дознај накратко како функционираат големите блогови за технологија кои скоро секојдневно ги читаме.

Веднаш по настанот беа објавени содржините кои тој претходно и плански ги оставил на интернет под име „Манифест“ и кои планирал да послужат во објаснувањето на неговата „кауза“.

„Oslo terrorist Anders Behring Breivik’s extensive Internet presence gives us a look inside the inner workings of a madman. Meet a young man obsessed with Muslims, liberals, commercial techno music, and World of Warcraft“

Голем дел од аналитичарите овие материјали ги оцени како екстремистички и радикални, додавајќи дека се работи за површни и неповрзани текстови кои се прилично плитки кога станува збор за анализа на состојбите во Европа и во светот, особено на полето на политиката, глобализацијата, мултикултурализмот и економијата. Во своевиден колаж на различни теми поврзани низ нишката на исламофобијата и омразата кон емиграцијата во западниот свет, се спомнува и Балканот како една од „мотивациските точки“ на овој злосторник.

Медиумската каша-попара и шпекулирањето околу настаните непосредно по трагедијата одлично е отсликана во прилогот на „Colbert report“:

Погодете од каде му била инспирацијата?

На својот Фејзбук профил убиецот навел дека еден од неговите омилени филмови е „Догвил“ од Ларс форн Трир во која при крајот на филмот има сцена со масовно убиство. Таа, наводно, му послужила како инспирација на убиецот. Понатаму, според сопственото признание, убиецот додека ги извршувал убиствата на својот iPod слушал музика од филмот „Господар на прстените“ (Clint Mansell, Requiem for a Dream) за да не ги слуша повиците и гласовите на своите жртви.

„Ако филмот навистина му бил инспирација, тогаш жалам затоа што го направив. Но, јас имав сосема поинаква намера. Мојот филм го отвора прашањето дали можеме да оправдаме лик кој му се одмаздува на целото село? Сакав да покажам дека не е се така црно и бело. Моите ставови се сосема спротивни на оние на Брејвик”, наведува режисерот Ларс форн Трир.

Силен одек на Твитер

Настаните од Норвешка имаа силен одек на Твитер, што може во прегледна форма да се види од најкористените тагови: „Hashtags generated from #Oslo first 3 days after shooting“. Во дискусиите се исплреплетуаа различни теми, од глобализацијата, преку тероризмот до крстоносните војни.

Во анализите на неговите активности беше потврдено дека убиецот бил прилично активен на социјалните мрежи, особено на Фејзбук, и дека многу од сопствените ставови споделувал на десничарските блогови во Норвешка. Еден од највлијателните блогери од оваа група, Петер Јенсен, кој пишува под блогерски псевдоним „Фјордман“, бил „политички идол“ на терористот. Тој се појави во јавноста и се огради од текстовите и делата на убиецот.

„Никогаш не се сретнав со него, ми пишуваше електронски пораки…Едноставно ми се виде плиток и неинтересен“, наведува Јенсен во интервјуто за норвешкиот весник.

Сумарно, низ подлабоко согледување на сите овие парчиња по трагичните настани, најлесно е да се каже дека станува збор за „искомплексиран социопат и екстремист“. Сепак, она што мора да се напомене е дека неговото користење на интернетот и медиумите многу ја забрзало преобразбата од „млад конзервативец од Норвешка“ во екстремист и масовен убиец. Колажот од медиумски влијанија и самиот негов Манифест покажуваат дека се работи за комбинација на површни и произволни сфаќања за реалноста во Норвешка и во Европа.

Проблемот со лесно достапните информации е токму во тоа што речиси на сите оние кои доаѓаат до нив им нудат впечаток дека „знаат сé“ и дека се стручно упатени во оние области кои ги следат на интернет и во медиумите. Корисникот може лесно да оформи сосптвен лик кој претендира на тоа дека го разбира светот и како тој функционира, а со тоа и дека знае и може да го смени по сопствено убедување.

Втор момент, кој треба да се подвлече, а е одлично скициран во текстот на Предраг Марковиќ „Отровни плодови на блогосферата“, е тоа што неограничените комуникациски можности отвораат сосема нови димензии, вклучително и на планот на ширење на негативните последици. Луѓе со опасни идеи лесно се поврзуваат, разменуваат идеи и ја засилуваат својата омраза, нетрпеливост, радикализам и слично. Интернетот може да ги интензивира постоечките проблеми и да ги доведе до степен во кој лесно се губи контрола. Површноста комбинирана со брзината и интензификацијата е една од опасностите на интернетот и новите медиуми на кои мора да бидеме свесни, и која сé почесто се ословува како „Internet Age of Rage“.

Стравувам дека повеќето луѓе со сé помалку претпазливот ги собираат плодовите на Интернетот. Сите се свесни на некои други (морални и законски) опасности на него, полека се развива претпазливост од педофили, измамници, крадци на кредитни картички и крадци на идентитетот. За жал, многу е послаба свеста за пара-научните блогови и сајтови, кои навидум можат да изгледаат прилично едуцирани, убедливи и логични. Нужно е на сите рамништа на образованието да се развива критичката свест, да се учат младите луѓе да ги идентификуваат „менталните отрови“ расфрлани низ Интернетот и да ги разликуваат од вистинското знаење и „мелемот за ум“. Предноста мора да им се даде на авторизирани сајтови, интернет-енциклопедии (како Википедија) каде знаењето и информациите се издржани, проверени и прецизно референцирани. Но, сето тоа е тешко, долготрајно и скапо (Предраг Марковиќ, Политика).

И би додал, живееме во „брзи времиња“ каде „инстант знаењето“ владее а информациите доминираат над знаењето та многумина од нас се решаваат за покусиот и полесниот начин во обид да се убедиме себе си и другите дека нешто „знаеме“, со сите негативни последици кои тоа го носи.

Првиот MobileMonday настан во Македонија ќе се одржи на 9-ти мај (понеделник) во 18:30 часот во Клуб на новинари (види на мапа). Темата на настанот ќе биде: „Развој на мобилни апликации во Македонија: Искуства и можности“. Своите искуства во развојот на мобилни апликации на настанот ќе ги споделат Владимир Радевски, вонреден професор на Факултетот за Современи науки и технологии на Универзитетот на Југоисточна Европа во Тетово, ко-основач е на конзорциумот ВАПА и ко-автор на првата iPhone апликација за комуникација на Балканот – iBalkans и Глигор Дачевски, извршен директор на CreationPal и автор на мулти платформската апликација SportyPal.

На настанот може да присуствува секој заинтересиран кој што сака да сподели нешто во областа на мобилната технологија или пак сака да научи нешто ново. Насмевнете се, се гледаме во понеделник!

Линкови:
Сервис за автоматско објавување на статуси на вашите сметки на социјалните мрежи за тоа каде летате https://www.myskystatus.com/

Идејата комуникации.нет да започне со креирање на подкаст е стара повеќе од две години. Често со Дарко сме разговарале на оваа тема и сме се мотивирале дека наскоро ќе почнеме да ја снимаме првата епизода но некако подкастот ни излегуваше од приоритетни работи. Подкаст китот кој го имаме веќе подолго време престана да собира прашина благодарение на Радио МОФ.

Во подкастот ќе се разгледуваат новите технолошки и комуникациски процеси и како тие влијаат на општеството. Ќе пробаме да ги објасниме најнови комуниколошки теории и нивната примена во секојдневниот живот. Долго размислувавме која тема да ја обработиме во првата епизода. Имавме неколку работи во глава но на крај одлучивме да зборуваме за тоа: Што е подкаст? Како се прави? Како и каде се слуша? Зошто во Македонија нема развиена подкаст култура? итн.

Во првата епизода има лапсуси, киксови, технички недостатоци но решивме дека нема да ја преснимуваме за да целосно бидеме задоволни. Со тек на време и секоја наредна епизода ќе се подобруваме и ќе отстрануваме по некој недостаток.

Гледаме дека и на претпријатијата не им е проблем да соработуваат со интернет сервиси, и тоа е голем плус. Конкуренцијата си го прави своето. Борбата е жестока а пазарот е таков каков е. Иако не сум (барем досега) голем фан на овој тип купување, со огромно задоволство ги дочекав сервисиве. Едноставно, тие влијаат крајно позитивно за целиот пазар. Но да не ја тупанам многу јас. Пред неколку дена им испратив (скоро) идентични прашања на Групер и Колектива. На прашањата одговараа Ванчо Костурски (Колектива) и Нина Ангеловска (Групер). Еве ги одговорите, па после трк накај коментарите за да го поставиш и ти твоето прашање.

1. Како сте задоволни од стартот? Кои се позитивни кои негативни услови на пазарот кои ги согледувате сега откако тргна со работа сервисот?

[КОЛЕКТИВА] Личен мој став е дека можеше подобро. Позитивни услови се високата едуцираност и желбата за учење на македонските корисници а негативни се енормниот број на картички од македонски банки со кои не може да се тргува на веб кој е над 75%.

[ГРУПЕР] Во Македонија секако ограничувачки фактор за имплементација на овој концепт е многу ниското ниво на онлајн купување, или гледано преку статистичките податоци само 1% од вкупните трансакции. Бидејќи ги антиципиравме проблемите кои ќе постојат во однос на интернет плаќањето, платежните картички и слично, имавме кампања на Facebook во соработка со ИК банка каде доделувавме дебитни картички во вредност од 1000 денари на корисниците. Исто така наша цел беше да ги едуцираме корисниците за постоењето на торбичка (или на англиски wallet) како можност за плаќање покрај платежната картичка. Поради ова организиравме мали наградни игри и доделуваме пари во торбичките на корисниците кои можат да ги искористат за било која зделка на Групер.
Добивавме и се уште добиваме маилови од корисници кои се интересираат за безбедноста на плаќањето и начинот на купување. По навременото одговарање на прашањата имавме многу корисници кои за прв пат го направија своето онлајн плаќање успешно. Но сепак за оние кои немаат картички или се плашат да ги употребат, а сакаат да ја купат зделката ја воведовме опцијата да уплатат одредена сума на нашата жиро сметка со што таа сума ќе им биде префрлена во нивната Торбичка на Grouper профилот, од каде може да ги купуваат зделките.
Задоволни сме од стартот или би рекле стартот ги надмина очекувањата уште со првата зделка пуштена на 22 јануари.

2. Кој е првиот milestone во вашиот бизнис плaн по лансирањето на сервисот? Го исполнивте? Кој е следниот?

[КОЛЕКТИВА] Првата цел на тимот на Колектива Македонија беше остварена и натфрлена за над 100%, целта ни беа 500 ваучери надминавме 1164 со една понуда. Следна цел е еднаш месечно да реализираме ваква понуда.

[ГРУПЕР] Едната бариера беше стравот од користење на картичките за онлајн купување, а од друга страна прифаќање на овој начин на промоција од бизнисите. И покрај тоа што самиот концепт има директно мерлив резултат бидејќи клиентите директно им ги носиме на бизнисите во локалите, постоеше пред стартот малку страв и од не прифаќање на истиот. Но и од таа страна се изненадиввме дека наидовме на едуцирани, зрели и спремни за прифаќање на нови трендови менаџери кои во главно веднаш ја сфаќаа и прифаќаа можноста што им се дава. Притоа по завршување на зделката и по одбивање на нашиот процент компаниите парите ги добиваат веднаш. И на овој план резултатите се над очекувањата, процентот на одбивање на понудата можам да кажам дека е помал од 10%. Уште повеќе голем е и процентот на претприемачи кои сами праќаат маил со интерес за соработка.
По сето ова можам да кажам дека следниот milestone не ни е продажба на 1000 купони од еднa зделка туку илјадници задоволни групери како корисници на попустите и стотици задоволни бизниси и наши понатамошни партнери.

3. Колкав е тимот кој стои зад вашиот сервис? Како изгледа еден работен ден? Кога е најголемата гужва?

[КОЛЕКТИВА] Локалниот тим на Колектива е составен од 14 члена. Морам да нагласам дека позади овој мал тим стои и мрежа од над 2000 лица во Rebate Networks од цел свет во 34 земји со кои нон стоп се комуницира и рaзменуваат информации на mail, Skype и Yammer.

[ГРУПЕР] Концептот за Групер како сајт за оnline купување е уште еден сајт на Webspot. Се користи синергиската моќ на веќе познатите сајтови kadevecer.com.mk, duskalo.mk и men.mk, заедно со 3 основачи кои исто така ја користат синергиската моќ на спој на знаењето од ИТ и е-бизнисот.
Најтешкото поминаа и не би сакала да ги опишувам првите денови, можеше да снимиме добро реално шоу. Но веќе сме добро организирани и се екипиравме.

4. Според вас за колку сервиси од овој тип има простор на локалнов пазар, долгорочно?

[ГРУПЕР] Од аспект на корисник колку повеќе толку подобро нели… секој корисник ќе има поширок спектар на услуги/производи на попуст од кој ќе може да бира, конкуренцијата секако мотивира и потикнува. Па според ова конкуренцијата се сведува на тоа – кој ќе има најдобри зделки ќе има предност.

Секако дека ограничувачки фактор е малиот Македонскиот пазар особено од аспект на потрошувачката моќ, од една страна, но поврзано со тоа и можноста на бизнисите да прифатат и секако квалитетно да ги опслужат многу големиот број на корисници со купени купони што исто така заеднички го решаваме при креирање на зделката.

Нашата цел не е само огромен број на продадени купони туку успешна промоција на бизнисите и секако задоволни групери. Можеби фрустирачки е кога ќе видите на некој сајт од соседните земји илјадници продадени купони, но ние правиме адаптација спрема нашите услови и задоволни сме од постигнатото за ова кратко време. А колку сајта можат да опстанат ќе одлучат груперите секако водејќи се од понудениот квалитет.

[КОЛЕКТИВА] Самиот пазар ќе ги дефинира правилата и сервисите кои ќе опстанат. Лично сакам сите да опстанат и да се појават и многу други , но 1-2 сервиси се максимум кои ќе опстанат ако се земе во предвид периодот од 2 години инвестиции и искуствата од другите пазари.

5. [Прашање за Групер] Зошто одбравте да бидете (визуелно) комплетна копија на Groupon.com? Дали зад тоа се крие желба за аквизиција? Еден ден да станете Groupon.com :)

[ГРУПЕР] Не е тајна дека Групер како и сите други сајтови од ваков тип се инспирирани од успешната приказна на Groupon. Практично се што е излезено по Groupon се смета за негов клон, бидејќи тука се работи за “копирање“ на бизнис моделот.
Тоа што го одбравме токму дизајнот на Groupon нема посебни длабински намери. Ни се допаднаа боите и дизајнот, а интелектуална сопственост на бои како што сите знаеме не постои. Најважната работа на еден ваков сајт е функционалноста и прегледноста која корисниците ја бараат и во нашиот случај ја добиваат. Исто така повеќе посветивме внимание на адаптација на понудите спрема нашите услови отколку на дизајнот.

5. [Прашање за Колектива] Дали е предност или недостаток да се влезе на пазар како нашиот како дел од Коелктива.нет, прва сериозна веб старт-ап компанија која влегува на нашиот пазар?

[КОЛЕКТИВА] Предизвик, храброст и одлучност. Rebate Networks работи во 33 земји некои и на далечниот исток, но вакви правна рамка и правила немаат видено ниту ќе видат. Но тоа е сосема друга тема.

„Сакам да се знам и да сум пријател со Стив Џобс ама никогаш не сакам да работам за него (слушам дека тие што работат крв плукаат секој ден по 3 пати).“

„Не може богато детиште кое цел живот вози мерцедеси да конструира нешто револуционерно како веспа или фичо, тој ќе направи ролс-ројс или јагуар“

Текстот намерно сакав да го почнам со овие две реченици бидејќи овие 2 нешта ми паднаа на памет кога го листав The Daily на Роберт Мурдок. Весникот го лансираа на прес пред некој ден и кој веднаш можеше да се симне во Apple-овиот AppStore.

Што, како и зашто има во апликацијата ќе најдете повеќе подетално на Гардијан, CNN, PC Mag или PC World (да не ги раскажувам функционалностите). Ама сепак ве молам прочитајте го ова The Daily’s Business Model Undone By A Blog?.

Ќе пробам да сумирам во неколку реченици

Наспроти бомбастичните најави, нема ама баш ништо ново (сегашните верзии за iPad на USA Today и NYTimes се далеку подобри), само убава кутија и нашминкана полу-анимирана содржина. Интересно вклопени коментари и некој други ситници како на пример анкети на прашања ама далеку од она што најавуваа дека ќе биде. Имено, проектот најавувам како весникот над весниците, кој ќе ја спасеше новинарската индустрија нема ни С од Спасение туку само едно Р од разочарување.

Апликација која постојано паѓа, написи кои не можат да се зачуваат за да ги читате подоцна, видео кое не се вчитува, неконзистентна навигација… (ова се само дел од проблемите на апликацијата со кои се соочив). Треба ли да набројувам уште? А нема ни трага од инфографици (статични а камо ли анимирани), вистинско инкорпорирање на социјалните медиуми, 24 часовни deadlines, посветеност на корисничката база…

Претпоставувате, нема ни денар да платам за оваа апликација ни за нејзините вести, што можам да ги најдам бесплатно на блогот на Baio кој за 20 минути му го расипа од корен бизнис моделот на Мурдок.

Е сеа ќе се вратам на двете реченици од почетокот. Во еден од текстовите кои ги линкав имаше еден коментар од новинарите присутни на настанот каде бил претставен весникот

„ 11:01 How do you know this is not a Steve Jobs event? It’s running late.“…

Дефинитивно диносаурусите како Мурдок полека ќе изумираат бидејќи не можат да сфатат дека се од корен се менува во новинарството во 21-от век и дека или ќе еволуираат или ќе ги снема. Само со повеќе пари а без идеа нема еволуција, посебно не од Мурдоковата удобна кожена фотелја.

Видете само кој му го води весникот (се исти како него „класичари“) нема нови деца, нова крв, нови идеи. Џабе вложените пари кога се фрлаат во бунар на крај на денот. Што се мачиме кога сето ова, горе, доле ,уште лани го предвидоа оние што гледаат подалеку.

Мурдок не е Че Гевара.

Или што би рекле старите „овие на клекнувањето ја згрешиле“.

Простете вака негативно што звучам ама „Големите Исчекувања“ понекогаш раѓаат и „Големи промашувања“. Ова вака на кратко а за повеќе слободно навалете на коментари тука сум.

Во првиов фокусот ќе биде на содржината на конференцијата.

Вториот ден на хартија изгледаше послабо од првиот. Барем според звучноста на поголем дел од имињата односно компаниите кои доаѓаат, но како што и секогаш бива, вториот ден имаше подобра содржина. Мала напомена, настанов имаше во секој момент најмалку 3 различни паралелни сцени на кои се одвиваа различни презентации и работилници. Во таква ситуација мојот поглед секако е ограничен од она што јас успеав и одлучив да го видам.

Првиот ден на главната сцена имаше позвучни имиња и компании, што пак значеше дека ќе има помалку новитети и возбудливи презентации. Всушност презентации имаше многу малку. Паметни и искусни се организаторите па поголем дел од програмата беа интервјуа односно прашања и одговори на сцена. Дефинитиовно формат кој ќе се обидам да го имплементиран на некој следен настан кој ќе го организираме. Ова секако, не значеше дека содржината на истите беше поинтересна, затоа што освен пропустот на претставникот на PayPal (му се испушти дека владата им наложила да ја затворат сметката на Wikileaks) други значајно нови инормации немаше. Овде не ги бројам бројот на симнувања на Angry Birds, бројот на корисници на FourSquere и сл.

Од првиот ден со задволство ќе го издвојам интервјуто на Michael Arrington (TechCrunch) со Marissa Mayer (Google). Michael се обидуваше да ја испровоцира, да нападне, да биде арогантен и зајадлив, но секако сето тоа не е доволно за професионалец од рангот на Marissa да падне. Па така и покрај интересните прашања се се` заврши со прилично стандардни ПР одговори па дури и промоција на новиот Nexux S и мапите на Google. За тоа како моја фотографија од Marissa Mayer се најде во германското издание на Financial Times ќе напишам посебен пост :). Е да, не смее да се изостави и одличната дебата на тема медиуми, која не можеше да ја заобиколи најжешката тема деновиве: WikiLeaks

Детален извештај случувањта на главната сцена во текот на првиот конференциски ден има во постот на Небојша. Тој даде жртва и во име на балканската дружина единствен блогираше двата дена во живо.

Вториот ден отоври дискусија од различен тип. Парите беа во фокус сега. Имаше инвеститори, ангели, претприемачи и слично. Денот го отвори Yossi Vardi со оваа извонредно интересна (забавна) презентација на тема Wisdom of Crowd. Понатаму имаше интересни дискусии на тема како да те купи Google или Microsoft, како да се спреми стартап за продажба, како се носи таква одлука и сл. За некаде после ручекот овие дискусии кои во фокус ги имаа стартап комапниите да заврши со доделување на награди на најдобрите стартап компании кои оваа година улествуаа во предизвикот. За оваа тема и за форматот на овој предизвик планирам да напипам посебен пост.

Ќе ја прескокнам работилницата на Facebook, затоа што дел од неа ја снимив и објавив како видео, а и башка предавањата таму беа доста базични и дечките не беа баш многу расположени да ги одговорат прашањата на мојот цимер.

Пред самиот крај на овој дводневен настан следуваше јаготката. Како и на добар концерт, секогаш хитовите се оставаат за крај за да си оди дома публика со позитивни импресии. Така беше и на овој LeWeb. Некаде пред самиот крај настапи Jeremiah Owyang. Крајно професионално, одмерено, тој претстави предвидувања за развојот на компаниите кога станува збор за употреба на социјалните медиуми. Се разбира ова предвидување се темелеше на добро истражување и негова анализа. Целата презентација еве ја подолу.

И за крај, ама скроз на крај, Gary Vaynerchuk. Имам гледано на нет настапи од човеков, и му го знам стилот. Ми се допаѓа, не дека не, ама се некако ми се чинеше дека има дел од настапот кој е глума, кој е само за на сцена, дека човекот кажува работи кои ги кажуваат и другите ама само изгледа малку поинаку. Сум се излажал. GaryVee ме воодушеви комплетно. Тој го правеше токму она што другите најчесто само го зборуваат. Отврено, транспарентно, искрено. Полно со емоции и импровизација ама од блиску се гледа дека не е глума и дека има многу енергија :).

Без сценарио, без подготвен текст. Човекот минатта година на истиот настап му се скрал на сцена на организаторот (Angy Loic ;) затоа што немало прашања од публика предвидено во форматот. Па затоа оваа година тој немаше говор. Целата сесија беше комплетно само прашања и одговори. Нема да прераскажувам. Еве го видеото. Само кога ќе го гледате обидете се да не го помислите она што го помислував јас пред да го гледам во живо.

И што може да се сумира на тема содржина на LeWeb? За мене ова беше прв настан од овој размер. Не знаев баш точно што да очекувам. Се на се, немаше промашени теми, немаше повеќе од 2 промашени говорници. Имаше мнооогу различни луѓе кои се прошетаа на сцената. Имаше доста нови информации, некои помаку некои повеќе вредни, и на крај го имаше Gary. Настан од овој размер има далеку повеќе од самата содржина на сцените. Во следните пост или два ќе се обидат да споделам по некој збор и за тие работи, како јас ги видов. Сега за сега толку. Јас, дефинитивно би одел пак на LeWeb :).