Posts by Sead

Пирова победа

sizif1.gifКо-авторите на овој блог во Relax-иран разговор горе-долу се согласија дека троа непотребно се крена премногу прашина околу рекламата на „T-Mobile“. Се разбира, порастот на влијанието на македонските блогери, кое конечно и се рефлектираше во одлука на „Советот за радио дифузија“, е сосема позитивна работа, но се чини дека овој пат општата реакција беше преизнасилена, потрошена на погрешна тема и едноставно кажано дискутабилна. Сугерирањето на неколку постови дека скокот на ликот од рекламата од висока зграда може да поттикне директно имитирање кај помладите гледачи и некаква суицидалност како и подоцнежната реакција на Советот за Р.Д. се навистина несериозни. Додека оваа реклама ќе оди по 21ч и младите ќе бидат заштитени од неа, истите тие гледачи ќе видат едно седум-осум филмови со каскадерски сцени од Џет Ли и се уште жувијалниот Жан Клод Ван Дам и ќе мора тука да се соочат со поттикнатите каскадерски и суцидални пориви и нагони. Овие ликови, секако, се многу посугестибилни за децата од анонимецот од спомнатата реклама. За жал ваквите, навидум, победи на гласот на јавноста се само илузии дека нешто е постигнато и дека сме заштитиле од медиумските зли духови. Мене лично ми изгледа дека повеќе дебатата или реакцијата, свесно или несвесно, беше поттикната од желбата за дисциплинирање на една силна компанија, и генерирање на некаква престижност отколку што таа ќе смени нешто во поглед на моралноста на рекламите. Впрочем, видете ги неколкуте билборди низ градов со „Flunk me!“ производот. Не верувам дека некој ќе покрене акција против рекламава со млада девојка во сугестивна потклекнатост која ве повикува да ја намачкате. За крај само еден упатен текст на оваа тема од Cultsock.

За весниците наши

Од проверени (дистрибутивни) извори на авторов на овие редови некни (викендов) му беше потврдено дека продажбата на локалните дневни весници продолжува да опаѓа. Би рекол можеби за жал, но воедно размислувајќи за инерцијата по која тие работат (чест на исклучоците) некако повеќе ми станува јасно дека самите стануваат жртви на сопствената (демократска) револуција.

Весници во кои денес читате вести од завчера, суви телеграфски приопштени настани и резултати, без анализа, контекст, длабочина, тук’ и таму по некоја „активистичка“ колумна и на тоа би се свел просечниот дневен весник. Скандалистичките писанија и тривијалните секси-бесмислици на одредени „Ве“-сници не би ги ни коментирал во рамките на ваква или слична тема. Несвесноста или пак игнорирањето на фактот дека покрај класичните побрзи медиуми (ТВ и радио), денес тие треба да справат и да преживеат конкуренција со супер брзиот интернет, влијаат на општиот пад на локалните дневни весници.

Секоја средина има своја посебна формула за медиумска коегзистенција, но еве да речеме, за споредба, кај јужниот сосед, акцентот е префлен на дистрибуција на бесплатни весници (кои се во поголем број од 20-те дневни весници што се дистрибуираат во Атина, на пример), како и врз развивање на веб-страниците на весникот во инфо-портал.
Солиден текст на оваa тема во CMC Mаgazine; Интересен детаљ е датумот на објавување на текстот.

„BBC“ нуди персонализирано радио

Она што беше подготвувано веќе подолго време конечно се случи: медиумскиот гигант „BBC“ почна да нуди услуга до слушателите на своето радио сами да учествуваат во функционирањето на нивниот радио сервис со тоа што ќе ја составуваат неговата содржина:

The planned service, provisionally called MyBBCRadio, was revealed by Mark Thompson at the Radio Festival in Cambridge. It aims to give audiences more control by combining existing services such as podcasts and the BBC Radio Player. It will be part of the BBC’s iPlayer, a free service which will also offer seven days of BBC TV on demand.“

Нашиот јавен сервис, секако има попаметни работи отколку следењето на светските трендови.

Google Box?

Она што беше до скоро само дел од техно-инфо-кулоарски муабети и преписки по форуми полека станува дел од написи во сериозни весници (LA Times) и како полека да ја открива конечната стратегија на „Google“ да го преземе приматот на „Мајкрософт“ во кибер-просторот со создавање на своја конфигурација на сметач кој лесно ќе се поврзува во мрежа и кој секако ќе работи на Google-оперативен систем. Оние на кого им е смачено од монополот на хуманистот Гејтс секако ќе најдат прилична сатисфакција во овие засега непотврдени гласини, но револуционерните нешта обично така почнуваат.

Рингтон индустрија

„Crazy Frog“ манијата и скорешното прогласување на колекцијата рингтонови, видео спотови и што се уште не, со зеленото жабче во главната ролја, за најиритирачка медиумска појава во 2005 година, не треба да не наведат на превидување и потценување на извонредниот и супер-брз подем на ново етаблираната „рингтон индустрија“, т.е. брзата експанзија на продукција, размена и симнување на рингтонови за мобилните телефони. Таа секако се уште не може да се споредува во вистинска смисла со филмската и музичка индустрија, но како што се аргументира и во текстот на овој линк од „First Monday“, индицира за постапниот но сигурен и извесен премин на центрите на глобалната кибер-економија од евро-атлантикот кон Пацификот, кој покрај САД ги вклучува Јапонија и Кина.

Женско онлајн-мнозинство, засега само во САД

Интересен текст (токму овде) како кибер-просторот во САД веќе станува „одомаќен“ простор за женскиот дел од корисниците на интернет во кој тие полека преовладуваат, барем на кориснички план. Дали тоа ќе биде случај и на глобално ниво секако претставува друго прашање.

МК-реклами

Овој пост и коментарот за две места подолу се чиста коинциденција 🙂 чесен пионерски збор.

Во секој случај следи линк и квалитетен текст од нашиот дневен печат за состојбите во оваа сфера од гледна точка на професионалноста, но и етичноста. Мојот кус коментар би бил дека она што се случува во PR-индустријата е мошне индикативно за промените во масовната и популарната култура заради тенденцијата комерцијалноста да ги диригира правилата на игра во секаков тип на јавна комуникација.

„Reality TV“ еволуираше

Она што до пред некој месец беше само пародиски настан на неколку експериментални биеналиња (на пр. на собирот во Загреб, 2005), стана нова епизода во реалната ТВ. Имено, за учесници на реално ТВ шоу земени се мајмуни, за кои патем речено публиката ќе гласа и ќе го одреди победникот. Детали следат на следниот линк…Ако вие е сепак премногу бизарно еве алтернатива

СМС маркетинг

Она од што поистакнатите експерти и теоретичари најмногу се плашат е претераната комерцијализација на новите медиуми (интернет, мобилна телефонија) и можноста за нивна „де-либерализација“, односно можност за нивно користење и управување од мали групи/елити. Од една страна овој процес на комерцијализирање генерира фондови за усовршување на технологијата, но од друга страна ја прави достапноста за обичниот корисник поотежната или неможна. Новата идеја е маркетинг преку СМС пораки (кај нас локално спорадично употребувано), а за детали hic. Замислете си време во кое би живееле со СМС спам пораки, навистина лошо звучи.

Студена кибер-војна


Европската Унија (ЕУ) на 30.09.05 соопшти дека ќе инсистира на споделување на одговорноста за Интернетот помеѓу владите и приватните компании. Исто така ЕУпобара посебно заседание на Обединетите Нации (ОН) околу прашањата врзани со интернетот и неговата регулација, инаку се досега монопол на САД (извор тука). САД на ова, нормално се противат. Се ова заличува на нова студена војна, овој пат во кибер-просторот.

Конференција „Е-Македонија 2005“

Неколку фрагменти од отворената конференција Е-Македонија 2005, Скопје, 28 Септември(извор МИА);

Идеалистички фрагмент:
Зборуваме за Македонија како идно информациско општество што неминовно и тесно се поврзува со прашањата за нејзиниот економски развој, порастот на вработувањата, развојот на демократијата и унапредувањето во реалното остварување на човековите права;
Претседател на РМ;

Реалистички фрагмент:
Информациските и комуникациските технологии се основа за транспарентно владеење на сите нивоа, за ефикасна и одговорна влада.
Frode Mauring, канцеларија на UNDP

Коментар: Можеби заради реалистичкиот дел и тоа што тој го наведува и не постои сериозна заинтересираност за реално спроведување на овие кибер-планови, барем од оваа генерација управители/фукционери. Од лично искуство можам да потврдам дека вработените во судските органи про скорешното мрежно поврзување и информатизација на судовите изразија (и се уште изразуваат) отпор, токму заради тоа што нивната работа треба(ше) да стане: транспарентна, ефикасна и одговорна.

Интерекс конференција за дигитална технологија

Скопје, 19 Септември 2005. – „До каде сме со развојот на информатичкото општество во Македонија“. Ова е темата на које ќе се расправа на тридневна конференција за дигитална технологија која ќе започне во Охрид. Се очекува присуство на 200 учесници, од земјава и од странство, а ќе ја отвори министерот за транспорт и врски.-

НБ: Не дека собирот не е за поздравување, но сепак „штета“ што од „дрндање“ за информатичко општество тоа не се развива малку повеќе и малку побргу.

Заглавени во времето

Не знам колку ви се познати содржините наменети за другите етнички заедници кои преку јавниот сервис се емитуваат во земјава. Бездруго, оној кој видел се уверил дека она што преку тие програми оди во етер е навистина под секакво ниво. Колаж од скрпени вести и народни ора, и од време на време следат некакви импровизирани интервјуа. И тоа секој ден, на неколку јазика. Навистина колку ниско може да падне јавниот сервис? Не верувам дека некој има потреба да гледа такви содржини, особено не денес кога ни се достапни програми и канали кои живеат и работат во своето време, а не нашите редакции кои како да се заглавени некаде во седумдесеттите години од претходниот век и милениум. Состојбата со приватните телевизии кои примарно целат кон дефинирани „етно-гледачи“ е лоша на свој начин, без своја програма (вестите кои ги читаат се главно од МИА), без програмска шема, без кадар. Можеби некој ќе го разбере ова како уште една епизода од локалното мантрање и критизерство на сопствена сметка, но идејата ми беше тоа дека кога некој ќе помисли дека јавниот сервис е лош и за никаде, нека помисли на сега вториот канал, које е убедливо „дно на дното“.

Лифт хакери

На еден од домашните забавни сајтови се појави кус прилог за тоа како да „хакувате лифт“ (?!)(линкни се). Примерот ми беше особено интересен затоа што работејќи на таа тематика во последниот период, наидов на различни видови хакери, но ова малку го растегнува тој поим и поделби. Само за да овој пост биде нешто малку и корисен ќе споменам дека овој пример во мошне фина форма ја доловува дефиницијата на тоа што е „хакер“: да се најде решение за нешто, да направиш нешто да профункционира, да се снајдеш…

ХТВ2, ХТВ1, ХТВ0…

Во последните неколку дена, напоредно со честите текстови по дневните весници (линк 1, Дневник 03.09.05 стр. 5) и соопшенијата на „Советот за радио дифузија“ (СРД) се разви дебатата околу тоа какво влијание има следењето на програмите на хрватската државна телевизија за нашите гледачи, но и за локалните телевизии. СРД навидум ја пресече работата со соопштението дека емитувањето на ХТВ1 е сосема легално (линк 2), но останаа дилемите кои се вистинските (или скриените) причини за офанзивата на здружението на локалните медиуми (АПЕМ) против ХТВ. Едната нишка на толкувања е комерцијалната (спонзорите на локалните ТВ куќи наводно одбивале да се рекламираат во платени серии и програми кои ги има и на ХТВ, sic!), додека втората е побанална, завист и обид да се укине најпопуларното за да публиката се сврти кон она што ќе остане, локалното (читај бедното). Втората теорија навистина нема да ја коментирам, додека за првата човек може да се запраша зошто некој оди да гледа епизоди од „Маѓепсани“ на ХТВ1 кога „фино-лепо“ си ги има на А1 со македонски превод? Причините се длабоки и не се сведуваат на локалната „неподносливост кон самите себе си“. Пропаднатиот углед на локалните Тв-куќи (види МТВ, А1 вести), неинвентивноста , слепо копирање на разработени модели, повторливоста (види Ѕвездена планета) и слични локал-атрибути се нешто што не се решава со ставање на завеса на подоброто. Нека научат од подобрите (не е тоа само ХТВ) и нека ја разберат конкуренцијата позитивно, а не со акции од типот „пу-пу не важи“ и „не сакаме повеќе да си играме телевизии“.

Машки интернет – женски интернет

Овие денови беше објавен извештајот од истражувањето на тимот од „Гламорган универзитетот“ (линк тука) според кој визуелните причини и дизајнот на веб-страниците кои го побудуваат вниманието на мажите и жените се особено различни. Ова секако претставува нов вид проблем (или предизвик?) за веб-дизајнерите и интернет аналитичарите кои би требало да ја пронајдат поврзаноста на дизајнот на сајтовите со времето поминато на нив, сето тоа гледано од полов аспект. Дефинирањето на целната група и дизајнирањето на веб-страницата на овој начин би станале уште повеќе заемно зависни, посебно за оние производители со услуги претежно за еден од половите. Веста е интересна можеби најмногу заради тоа што наемодавците веројатно во иднина ќе бидат се повеќе заинтересирани за ангажирање на жени веб-дизајнери.

Пара-интернет?

Турска неименувана група IT-експерти, според извештаи на Associated Press, планира да оформи паралелна интернет мрежа.(link) Ова турските експерти го планираат во соработка со Unified Identity Technology групацијата од Амстердам. Од друга страна уште една група, The Public-Root, се обидува да оформи паралелен интернет, кој би бил достапен само во 10 држави, овозможен преку 13 сервери. Веб-адресите кои овие сајтови би ги имале не би ги почитувале кодовите за кратенки во кои на крајот од нив стојат кратенки за држави, компании или организации. И двете групи признаваат дека нивната идеја е реакција на зголемениот надзор и контрола врз интернетот од владата на САД, (link)која во контекст на војната против тероризмот, се повеќе ја става својата рака врз протокот на информации низ светската интернет мрежа.

Реално шоу, реални последици

Британскиот печат деновиве извести за трагичната сторија на една учесничка во локално „реално-шоу“ („Колонија“, изведено на остров во Австралија), која според нивните наводи извршила самоубиство. Станува збор за 17-годишната Карина Стивенсон (Carina Stephenson) која била пронајдена мртва блиску до нејзиниот дом неколку часа откако на своите родители им кажала дека излегува на прошетка. Весниците понатаму наведуваат дека Карина откако учествувала во „реалното-шоу“ се чувствувала невротично и била под силен психолошки притисок кој прераснал во сериозна психолошка криза. По овој настан психолошките влијанија на ваквите шоу емисии во вообичаено ригорозната британска јавност секако ќе бидат подложени на зголемено внимание и критика, но дали тоа ќе биде доволно за да воопшто се загрози цврстата медиумска позиција, популарност и исплатливост на овој нов „тв-еснаф“? Последиците (видливи и скриени) врз учесниците (но и врз гледачите) се нешто што во еуфоријата на нашето тв-време се гледа само post festum, додека ретко кој од нас е подготвен да разбере или да побара одговор на тоа што значи да живеете со денови (24 часа) неуморно следени од гладното око на јавноста, да бидете предмет на задоволување на ослободениот воајерски злодух на другите жеден за „опсценост“, скандал, провокативност и слично. Секој во таа игра навидум е свесен што добива (организаторите профит, учеснците награди, забава, популарност, задоволства, гледачите забава, сеир, ниски задоволства), но што секој од нив губи во таа игра? Имам чувство дека одговорите не се многу пријатни за слушање.

Нов фронт за македонски производи?

„Македонската асоцијација на дигиталната забавна индустрија“ (M.A.D.E.) на 11.05.05 го претстави новиот фронт за создавање производи “Made in Macedonia”. Асоцијацијата ги презентира можностите и достигнувањата на своите членки, фирми и поединци, кои вклучуваат продукциски и пост-продукциски студија, фирми кои произведуваат игри и мултимедиумски производи, 2Д и 3Д студија, тренинг центри и невладини организации.
Целта на собирот и на активностите е промовирање и развивање на Македонија во земја која ќе биде присутна на мапата на светската дигитална индустрија.

Активностите на M.A.D.E. се подржани и од Мисијата на „USAID“ во Македонија.