Posts tagged NATO

А1 максимум 2

Центар за нови медиуми во акција

По повод 10 годишнината од постоењето на Младински образовен форум (МОФ), двајца членови од Центарот за нови медиуми, Дарко Булдиоски и Анастас Вангели учествуваа на дебата на тема: Новите медиуми ќе ги победат традиционалните. Дарко и Анастас беа афирмативниот тим додека Борјан Јовановски од А1/А2 и Владимир Галевски од Форум беа тимот кој ја негираше тезата.

Уште на самиот почеток Анастас дефинираше што за нив значи победат: „Победата на новите на традиционалните медиуми не значи дека телевизијата, радиото и весниците ќе исчезнат како форми, туку дека ќе мора да се прилагодат на новите услови во медиумската екосфера наметната токму од новите медиуми.“

Аргументите со кои настапија Дарко и Анастас беа следниве:

  1. Новите медиуми ги победуваат традиционалните затоа што се похумани по својата форма. Новите медиуми се управувани од сите нас и се на сите нас, додека традиционалните медиуми се во рацете на избрана елита и за влез во нивниот свет постојат многу повисоки бариери. Затоа традиционалните медиуми се приморани да се отвораат или во македонски услови допрва да се отворат.
  2. Новите медиуми ги победуваат традиционалните затоа што се попродуктивни. Кај традиционалните медиуми содржината ја создаваат ограничена бројка на луѓе, додека кај новите медиуми големиот број на корисници се оние кои создаваат содржини. Пример: На YouTube за неколку месеци се качува содржина која е повеќе од тоа што било прикажано на ABC, CBC и NBC заедни во последниве 60 години.
  3. Новите медиуми ги победуваат традиционалните медиуми затоа што се целосно прилагодливи на потребите на публиката. Кај традиционалните публиката е оставена со ограничен избор, а воедно и пасивизирана. Кај новите медуми пасивноста е сведена на минимум, секој сам ги бира содржините кои го интересираат со што се минимизира можноста за досада, на пример интервјуто на премиерот од 3 саати може да го прегледате за 5 минути, а доколку ништо не ви се допаѓа имате можност самите да ги креирате содржините.

Заклучок кој го даде Анастас на крајот од својот говор предизвика и најголема реакција кај публиката изнудувајќи аплаузи: „Ние веќе може да говориме дека новите медиуми им ја имаат свиткано раката на традиционаланите медиуми туркајќи ги кон забрзано трансформирање.  На крајот на краиштата Форум ќе мора (м.з. Владимир Галевски е од Форум) многу повеќе да се потруди за да си го оправда името во дигиталниот свет, а Борјан ќе си остане на фреквенциите на А1 максимум 2. Од друга страна пак додека трае дебатава само Мите, сподели неколку фотографии, видеа и твитови.“

На ова следуваа аргументите (м.з. повеќе нафрлени мислења отколку структурирани аргументи) на негативниот тим изнесени преку Борјан. Тој призна дека новите медиуми чепкаат теми кои што традиционалните медиуми не ги разработуваат, но дека никаде не биле цитарани што значи дека содржината на новите медиуми не е доволна квалитетна. Вториот аргумент на Борјан всушност беше само една бројка која укажуваше на тоа дека луѓето се уште најмногу се информираат од телевизијата, околу 70% додека YouTube се уште било играчка.

На ова Дарко одговори дека е вистина дека содржините од новите медиуми малку се цитираат но тоа не е поради тоа што не се квалитетни туку затоа што традиционалните медиуми одлучуваат да си ги преземат во целост без при тоа да наведат извор. Наведи неколку примери од домашната блогосфера и некои регионални и меѓународни примери.

После ова следуваше говорот на Галевски кој повеќе беше предупредувачки да не се заборавиме и оттуѓиме едни од други поради новите технологии.

Поради тоа што на твитер ме запрашаа да објаснам зошто сум рекол дека Дарко и Анастас победија еве го моето образложение:

  1. Структуирани аргументи кои се движеа во рамките на дефиницијата кој ја дадоа на самиот почеток.
  2. Недоволно организирани напади на негативниот тим врз аргументите на афирмативниот тим без притоа да дадат свои сопствени аргументи кои подоцна ќе требаше да ги побиваат афирмативците.
  3. Афирмативците работеа како тим, додека негатвиците имаа индивидуални настапи и нафрлања на мисли.

Never Stop Asking – BBC ad

Во новинарството има многу поважни работи од трката да се биде прв, особено сега, ова важи за сите т.н. традиционални медиуми

Новите медиуми во политичката комуникација, епизода Избори

Ризикувајќи да станеме дел од т.н. предизборна еуфорија (иако во текстов нема да има баш ништо еуфорично :), сепак решивме да направиме кус осврт на тоа како политичките партии ги импрегнираат новите медиуми во политичката кампања, и како самиот медиум се користи и како еволуира за овој специфичен тип на комуницирање. Како никогаш порано во историјата (цитат од еден портпарол 🙂 интернетот и новите медиуми најдоа место (конечно 🙂 во политичките кампањи, како еден од подобрите инструменти да се пренесат политичките пораки. Во оваа новонастаната ситуација кибер-просторот е најползуван од двете водечки партии, ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ, т.е. нивните коалиции:

untitled2.JPG

koalicija sonce blog

Резимирано за двете коалиции одеднаш:

Добро: Блогови, YouТube канали, MySpace, Facebook, Hi5 итн.

Навистина добро се потрудиле да ги персонализираат, т.е. обојат (ајде еве и нека биде, да ги брендираат) своите различни домови низ интернетот. Некои од нив нови, направени, веројатно, за кампањава, некои од нив веројатно постари. Тука се вбројуваат личните акаунти на Рада и некој од личните блогови, за кои знаеме/претпоставуваме дека се од поодамна.

Добро: Видео, аудио, документи, коментари итн.

Многу, ако не и цел материјал кој го создаваат за кампањава може да се најде и онлајн. Редовно надополнувани (претпоставуваме, така ни изгледа, не дека ги проверуваме секој ден 🙂 и евидентно, многу штедење на пари. Скоро сите материјали се поставени на некој бесплатен онлајн сервис, што секако до одредена мера е паметен потег.

Лошо: Ич, ама баш ич нема “social” во овие нивниве употреби на social media. Содржината на блоговите оригинално е наменета за на говорници, за документарци кои се пуштаат на ТВ со лого ППП, за традиционални медиуми, за аналитичари, новинари и за еден куп други места, само не се за на блог, per se. Долги постови, обраќање кон различна публика во секој пост, постови без ни малку лично искуство или личен коментар барем за тоа како си поминале на митинг, без она што блогот го пави блог: индвидуалното, личното. Видео клипови кои се направена за на ТВ а не за влогови, кампањи кои се оригинално за принт а не за вирално пренесување низ интернетот и фотографии како декор, а не како некоја транспарента/задкулисна информација која ќе фрли ново светло на своите кандидати.

Photobucket е добар сервис, кој нуди навистина многу опции, ама и тука важи истата забелешка како горе. Не е “social” воопшто. Можеле да потрошат 20 долари за FlickerPro на пример. Ова само за ВМРО, бидејќи СДСМ и нема акаунт на фото-сајт.

Веројатно, како последица на тоа блоговите не се многу посетувани, нема многу коментари, и едноставно (се уште) не се дел од дискусијата.

koalicija sonce blog

untitled2.JPG

Заклучок: (за да изглeда постов како тие на Трибун 🙂 Одлично е што брзо се прифатија голем број нови сервиси и канали преку коишто може да се искомуницира предизборната пропаганда, но сепак ефектот од нив веројaтно ќе биде премал, а како една од можните причини е нивната единствена употреба како веб скалдишта или магацини за купиштата материјали кои и онака (како и во сите други кампањи досега) неуморно ги правеа.

Сликичките со линкови ги има два пати за да нема коментари на тема пристрасност 😉

ps: Постов го пишувавме двајцата, колку да се знае 🙂

8 причини зошто новите медиуми се развиваат

УЧЕСТВО (партиципација): Со години и децении наназад за собирање на информации беа задолжени обучени преофесионалци кои ги собираа, селектираа и презентираа информациите кон пошироката публика. Ова веќе не поминува така лесно, затоа што бившата конзумирачка публика сега се повеќе бара да влегува во интеракција со информациите од професионалците, да ги коментира, да го оценува и дури и да учествува во самиот процес на собирање и презентирање на информациите. Тоа е како на миланското дерби еден по еден професионалците од тимовите на Интер и Милан да почнете да ги заменувате со дечки од публиката, враќање назад нема, прашање е само во кој степен ќе се балансираат условно кажано професионалците, аматерите и активната публика.

НЕДОВЕРБА КОН ИНСТИТУЦИИТЕ: Било да се работи за држава, верски инситуции, образовен систем, корпорации, фирми, и слично, сите колективни категории се во криза. Да се верува слепо во големите нешта на човечкото општество едноставно се смета за надмината фаза Се е ставено под критичка лупа и ништо не се прифаќа здраво за готово. Се промовираат индивидуалните вредности, метанаративите пропаѓаат, микро-наративите (според Лиотар) цутат и тоа најлесно може да се направи преку новите децентрализрани медиуми.

ИГРАЊЕ: И не се работи само за популарноста на видео-игрите,  играта како еден од основните човечки пориви  и потреби на голема врата влезе и си го најде местото во либерално демократскиот универзум. Играта, карневалксиот дух и креативноста која тие ја активираат идеално е прокжектирана во новите медиуми.

ПОВРЗУВАЊЕ: Се е поврзано, сите ми се блиски, светот е отворен за неограничено поврзување помеѓу луѓето, во секое време. Ова луѓето го доживуваат како реализиран идеал и сон, можеби највозбудливиот дел овозможен од новите медиуми.

ХОЛИЗАМ: Убава работа со новите медиуми е што сите работи кои ви значат нешто можете да ги интегрирате и концентрирате на едно место. Различните сфери на активност и интерес не мора да се расфрлани низ различни места, поврзани со одредени луѓе и слично: новите медиуми ви овозможуваат  да ги агрегирате и концентрирате своите интереси на едно место и да ги контролирате од таму. Добро, ако сте по фитнесот, ќе треба од време на време да појдете и до фитнес клубот, но самиот факт што своите интереси може да си ги сконцентрирате на едно место, било да е тоа агрегатор на вести, РСС, личен блог и слично дава вакво чувство на тесно поврзување и холизација.

 

yournewmedia001_3.jpg

ЈУКСТАПОЗИЦИЈА (приложеност): Оваа стилска и реторичка фигура денес се употребува да опише социјални и комуникациски процеси во кои се е ставено на виделина, наредено пред очите на глобалната јавност, се е можно да биде видено, осмислено, нема непознаници од широкиот свет, и тој повеќе не е црно-бел, туку е расцутан во најразлични бои и нијанси на значења.

НАПРАВИ САМ: Активноста, интерактивноста и слично доживуваат свој врв во процесите во кои сами ги осмислуваме и реализираме своите намери, планови и желби. Задоволството од  инволвираноста и вложениот труд е еден од најстимулативните чувства кои не приврзуваат кон одредени нешта.

НЕПОСРЕДНОСТ:  Се е подредено на корисникот и тоа на најбрз можен начин: брза храна, брз интернет, брзи автомобили, брзи копмјутери, брзи конзоли, едноставни и брзи контроли на мобилниот, и слично…Никој нема време за чекање, а квалитетни услуги во денешни услови пред се значат брза услуга.
Адаптирано од „8 reason why new media is growing“ од „Problogger“.

Glocal 2.0 Програма

Конечно, ја затвориме програмата за претстојната конференција посветена на блоговите, блогирањето, блог заедниците и останатите social media теми.
Преземете ја финалната програма како пдф и испланирајте го вашето учество.

Continue reading

Партиципативност или можеби не…

Колку сме опседнати да го пренесеме вистинскиот момент на вистинското место и во вистинско време?

Кое е повистинско? Дали она во моментот на случување или во моментот на споделување и коментирање? И зошто? Дали причината е дека ги нема сите со кои сакаме да го споделиме моментот и се повеќе размислуваме за тие кои не се тука? Или пак станува збор за тие кои се онлајн, тие кои како и секој од нас, поминува дел од времето пред компјутер и чита и коментира и дебатира и расптава итн.?

Зошто се претвараме во продолжени раце на мемориските картички и серверските фарми? Дали се и тие медиуми, па се трудиме да бидеме екстензија?

Многу прашања, како за понеделник. За да не изгледа ова тотално како гром од ведро небо. Гледав едно од видеата на влогот на Howard Rheingold. Тој како модератор на една сесија извади апарат и го сликаше/снимаше Henry Jenkins. И веднаш ми текна на Филип Петровски кој го направи истото на петочната промоција, паралелно раскажувајќи за некој рок пеач кој го правел тоа на своите концерти.

Патем, интересен е муабетот на Henry Jenkins за партиципативната култура и YouTube генерацииве. Еве го долу.